Ֆլորիդայում տեղի ունեցած միջադեպի մանրամասները

Փետրվարի 22-ին ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի Մար-ա-Լագո կալվածքի շրջակայքում տեղի ունեցած միջադեպի հետևանքով զոհվել է 21-ամյա տղամարդ։

Ինչպես հայտնի դարձավ, նա Հյուսիսային Կարոլինայի բնակիչ, նկարիչ Օսթին Թաքեր Մարտինն էր։

Միջադեպը տեղի է ունեցել այն պահին, երբ տղամարդը փորձել է մուտք գործել կալվածքի տարածք։ Ըստ ոստիկանության տեղեկությունների՝ նա անցել է կալվածքի բաց դարպասներով, որից հետո մեկ այլ մեքենա դուրս է եկել այնտեղից։

Անվտանգության ուժերը նրան պահանջել են իջեցնել իր հետ կրած իրերը՝ բենզինով լցված տարան և որսորդական հրացանը։ Տղամարդը բենզինի տարան իջեցրել է, սակայն հրացանը բարձրացրել է կրակելու դիրքի վրա։ Այս պահին Գաղտնի ծառայության գործակալները կրակել են՝ սպառնալիքը չեզոքացնելու նպատակով։ Օսթին Թաքեր Մարտինը տեղում մահացել է։

Միջադեպի պահին Դոնալդ Թրամփը և նրա ընտանիքի անդամները կալվածքում չեն եղել։ Ֆինանսների նախարար Սքոթ Բեսենթը հայտնել է, որ խոսել է նախագահի հետ և հաստատել, որ նա և նրա ընտանիքը անվտանգ են։

Գևորգ Պապոյանի հաշվետվությունը. Թերթված թուղթ, որի տակ թաքնված է աղքատության ծանր ճշմարտությունը

Իմ վերլուծության համաձայն, ՀՀ էկոնոմիկայի նախարար Գևորգ Պապոյանի կողմից հրապարակված տվյալները, թեև ներկայացված են ցայլուն թվերով, իրենց էությամբ խոստովանություն են հանդիսանում։ Դրանք ցույց են տալիս, որ Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության տարիներին Հայաստանի տնտեսական աճը, որը հաճախ ներկայացվում է որպես հաջողության չափանիշ, ոչ թե բարելավել է հանրության կենսապայմանները, այլ խորացրել է սոցիալական անհավասարությունը։

Համոզիչ թվերով ասվում է, որ Հայաստանի ՀՆԱ-ն 2017 թվականի համեմատ աճել է 2,5 անգամ։ Սակայն հարցը հետևյալն է․ արդյո՞ք այդ աճը զգացվել է 2017 թվականին աղքատության մեջ գտնվող բնակչության կողմից։ Պատասխանը պարզ է՝ ոչ։ Պաշտոնական վիճակագրական տվյալները ցույց են տալիս, որ 2017 թվականին աղքատության մեջ ապրում էր բնակչության 25,7%-ը, իսկ 2024 թվականին այս թիվը նվազել է ընդամենը 4%-ով՝ կազմելով 21,7%։

Այսպիսով, եթե տնտեսությունը աճել է 2,5 անգամ, ինչո՞ւ է աղքատությունը մնացել նույն մակարդակի վրա։ Տրամաբանությունը պարզ է․ առողջ և ներառական տնտեսական աճը պետք է ինքնաբերաբար հանգեցներ աղքատության նվազմանը։ Սակայն Հայաստանում տեղի ունեցել է հակառակ պատկեր։

Այս աճի օգուտները, ըստ ամենայնի, բաժանվել են շատ ոչ հավասարաչափ։ Օրինակ, Հայաստանի առևտրային բանկերի մաքուր եկամուտը 2025 թվականին կազմել է 1,1 միլիարդ դոլար, ինչը 10 անգամ ավելի է, քան 2018 թվականին։ Այսինքն՝ Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության տարիներին բանկերը հարստացել են 10 անգամ, իսկ հայաստանցիները, որոնցից շատերը խոստում էին տալիս բանկային ստրկությունից ազատվելու մասին, հայտնվել են ավելի խորը պարտքային խրամուտքի մեջ։

Այս իրավիճակը հստակ ցույց է տալիս, որ իշխանության գալուց հետո խորացել է սոցիալական բևեռվածությունը։ Որոշ խմբեր, այդ թվում՝ մերձիշխանական օլիգարխներ, հարստացել են աննախադեպ ծավալներով, մինչդեռ աղքատությունը և սոցիալական անհավասարությունը խորացել են։ Աճել է ոչ թե բոլորի բարեկեցությունը, այլ միայն մի քանի մարդկանց հարստությունը։

Այսպիսով, Գևորգ Պապոյանի ներկայացրած աճի թերթված թուղթի տակ թաքնված է աղքատության և սոցիալական անարդարության ծանր ճշմարտությունը։ Այն ցույց է տալիս, որ տնտեսական աճը, առանց համապարփակ սոցիալական քաղաքականության, կարող է դառնալ ոչ թե զարգացման, այլ անհավասարության և բևեռացման գործիք։

Գագիկ Ծառուկյանի հողատարածքում զննություն է կատարվում՝ Առինջի գործով կապված

Իմ հաճախորդի՝ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության նախագահ Գագիկ Ծառուկյանի փաստաբան Էմին Խաչատրյանի կողմից տրամադրված տեղեկատվության համաձայն, այս պահի դրությամբ տեղի է ունենում զննություն՝ կապված 2020 թվականին Առինջ համայնքի նախկին պաշտոնատար անձանց հարուցված քրեական գործի շրջանակում։

Ցանկալի է նշել, որ հարուցված քրեական գործը ոչ մի կերպ չի կապված Գագիկ Ծառուկյանի հետ։ Գործի շրջանակում անհրաժեշտություն է առաջացել զննել մի քանի հողատարածքներ, այդ թվում՝ նաև պարոն Ծառուկյանին պատկանող հողատարածքը։ Զննությունը կատարվում է դատարանի թույլտվությամբ։

Ըստ իմ տեղեկացվածության՝ քննիչը դիմել է դատարան՝ միջնորդելով փորձագետների միջոցով տեղի ունենա զննություն՝ չափային տվյալներ և լուսանկարներ ստանալու նպատակով։ Զննությունը կատարվում է ոչ թե Գագիկ Ծառուկյանի բնակության հասցեում, այլ մեկ այլ առանձնատանը։

Իմ հաճախորդը, Գագիկ Ծառուկյանը, տվյալ գործի շրջանակում որևէ կարգավիճակ չունի։ Նա 2020 թվականին, երբ նոր էր հարուցվել գործը, ընդամենը մեկ անգամ է հարցաքննվել այդ գործի վերաբերյալ։

«Առաջարկ Հայաստանին» նախաձեռնությունը շարունակում է հավաքել աջակցություն

«Առաջարկ Հայաստանին» նախաձեռնությունը, որը ստեղծվել է որպես հարթակ՝ կարևոր գաղափարների և առաջարկների համար, շարունակում է լայն տարածում գտնել։

Իմ հանրային «Նոյյան Տապան» ձևավորելու գաղափարը, որի նպատակն է մեկտեղելու բոլոր առողջ և հետաքրքիր գաղափարները, որտեղ աշխատանքի պատրաստ մարդիկ կգտնեն իրենց տեղը, մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել։

Այս նախաձեռնությանը աջակցություն են հայտնել բազմաթիվ ուժեր, անհատներ, կուսակցություններ, հասարակական կազմակերպություններ և քաղաքացիական նախաձեռնություններ՝ ինչպես Հայաստանից, այնպես էլ սփյուռքից։

Ես շնորհակալություն եմ հայտնում բոլոր արձագանքների հեղինակներին և հայտնում, որ պատրաստ եմ հանդիպելու և քննարկելու բոլոր առաջարկները։

Հատկապես կարևորում եմ այն հանգամանքը, որ նախաձեռնությանը դրականորեն արձագանքած և համատեղ աշխատանքի պատրաստակամություն հայտնող անձերից և ուժերից որևէ մեկը չի բարձրացրել նախընտրական ցուցակում տեղի կամ կազմի հարցը։

«Մեր սկզբունքն է. կարևորը պետությունն է, ոչ թե պաշտոնը, կարևորը մանդատը չէ, այլ՝ աշխատանքի արդյունքը»,- նշել եմ։

Այսօր տարածվեց «Եվրոպայի հայկական միությունների ֆորումի» հայտարարությունը, որով աջակցում են «Առաջարկ Հայաստանին» նախաձեռնությանը։

Ավելի վաղ ես անդրադարձել էի նրանց հասցեին, ովքեր «Առաջարկ Հայաստանին» հայեցակարգի շրջանակում նրանց մեղադրում էին պրոռուսականության մեջ։

Փաշինյանի հայտարարությունը. Ծայրագավառից դեպի կենտրոն, թե՞ թուրքական վիլայեթի դիրք

Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է, որ երկիրը ծայրագավառից դառնում է կենտրոն։ Այս հայտարարությունը, որը հնչեցվել է սոցիալական ցանցում, արագորեն արժանացել է լայն արձագանքի։

Այս հայտարարությանը զուգահեռ, հասարակության ուշադրությունը գրավել են նաև մայրաքաղաքում տեղի ունեցած որոշ իրադարձություններ։ Շիրակի փողոցում ձմեռային սպասարկման աշխատանքների հետևանքները, փոսալցման աշխատանքների իրական պատկերը և դրանց շուրջ հնչեցված պաշտոնական պատասխանները դարձել են քաղաքացիների բանավեճի առարկա։

«Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասան իր ֆեյսբուքյան էջում նշել է, որ Նիկոլ Փաշինյանի այս հայտարարությունը, որը ծայրագավառից դառնալու մասին է, իր համար աշխարհի կենտրոնին հավասար տեղ է։

Ըստ որոշ անալիտիկների, Փաշինյանի այս քայլը փաստացի ԱՄՆ-ին տարածաշրջանում «ոտատեղ» է տալիս, ինչը թույլ կտա վերջինիս ակտիվ քաղաքականություն վարել Ադրբեջանի և Կենտրոնական Ասիայի նկատմամբ։

Ավելի նախկինում, ինչպես նշվում է, տեխնիկական և ծրագրային խնդիրների վրա աշխատանքներ էին ընթանում։ Այս ամբողջությունը ստեղծում է բարդ և բազմաշերտ իրավիճակ, որը պահանջում է խորը վերլուծություն և քննարկում։

Իշխանության համակարգի հիվանդությունը և մարդկանց խեղդումը

Որպես լրագրող, ես ստիպված եմ արձագանքել այսօրվա իրադարձություններին, որոնք, ցավոք, մեկ անգամ ևս ցույց են տալիս իշխանության համակարգի խորը հիվանդությունը։ Իշխանություն, որը հանրության աչքի առաջ, ծաղրելով, թույլ է տալիս իր ոստիկանական բաժանմունքներում տեղի ունենան ահաբեկչություններ, մարդկանց խոշտանգումներ, և դրա համար պատասխանատուներին սահմանափակում է ընդամենը մի քանի օրվա կամավորական կենտրոնում աշխատելու հրահանգով։

Այսպիսով, իշխանությունը փորձում է ստեղծել մեկ այլ իրականություն՝ մարդկանց համոզելու, որ Նիկոլը բարի է, մարդասիր է, իսկ բոլոր չարագործությունները կատարվում են մի քանի «չար բոյար ոստիկանների» կողմից։ Սա դասական մանիպուլյացիա է, որի նպատակն է իշխանության գագաթին գտնվող անձի պատասխանատվությունը թաքցնել։

Իրականում, ոստիկանական բաժանմունքներում տիրող այս վիճակի անմիջական պատասխանատուն Փաշինյան Նիկոլն է։ Նա ոչ միայն թույլ է տալիս, այլև ստեղծում է այն պայմանները, որոնցում նման ապօրինություններն ունենում են հնարավորություն ծաղկելու։ Որովհետև այս իշխանությունը հիմնված է ոչ թե օրենքի, այլ իշխանության անսահմանափակ իշխանության վրա։

Այս ամենի ֆոնին, երբ քաղաքը լի է սոված, հիվանդ ու վտանգված կենդանիներով, իսկ քաղաքապետարանը զբաղված է միայն «զեկույցներով» ու ձևական ծրագրերով, հարցը դառնում է ոչ թե «ո՞վ է մեղավոր», այլ «ինչպե՞ս է հնարավոր, որ մարդիկ դեռևս հավատում են այս կեղծիքին»։

Այս իշխանության ճշմարիտ դեմքը ոչ թե «սրտիկների» և «կեղծ ժպիտների» է, այլ միլիարդավոր դրամների յուրացում, աղքատության խորացում և իշխանության կողմից մարդկանց ճնշում։ Եվ մինչև որ մենք չհասկանանք այս պարզ ճշմարտությունը, մենք կշարունակենք ապրել այս ահավոր իրականության մեջ։

Իրանի շուրջ լարվածությունը սրվում է, բայց դիվանագիտության հնարավորությունները մեծանում են

Իրանի շուրջ աշխարհաքաղաքական լարվածությունը սրվում է՝ ֆոնին ավելի ուժեղանում է Ռուսաստանի և Չինաստանի ռազմական ներկայությունը տարածաշրջանում։ ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի նավատորմի՝ Հորմուզի նեղուց մուտք գործելու ֆոնին, Չինաստանը և Ռուսաստանը համատեղ զորավարժություններ են սկսել Իրանի հետ՝ Օմանի ծոցում և Արաբական ծովում։

Այս զորավարժությունների մասնակիցներն են Չինաստանի ժամանակակից ականակիրները՝ սարքավորված 346A/B տիպի ռադարներով, որոնք հնարավորություն ունեն հետևելու նաև ամերիկյան ավիակիրների վրա գտնվող ինքնաթիռներին, այդ թվում՝ հինգերորդ սերնդի F-35C կործանիչներին։

Համատեղ զորավարժությունների հետ մեկտեղ Իրան է ժամանել նաև զինտեխնիկա՝ Չինաստանից և Ռուսաստանից։ Չինական տեխնիկան մատակարարվում է օդային և ցամաքային ճանապարհով՝ Պակիստանի տարածքով անցնելով։ Իսկ վերջին օրերին Իրան է ժամանել առնվազն չորս ռուսական տրանսպորտային ինքնաթիռ՝ երեք Ան-124-100 և մեկ հատուկ Իլ-76ՏԴ ինքնաթիռ, ինչը փորձագետների կարծիքով վկայում է կարևորագույն տեխնոլոգիաների կամ ծանր զինամթերքի փոխանցման մասին։

Փորձագետները ենթադրում են, որ Ռուսաստանի և Չինաստանի համատեղ ջանքերով Իրանի վրա կարող է ստեղծվել բազմաշերտ հակաօդային պաշտպանության համակարգ, որը կդժվարացնի ԱՄՆ-ի կամ Իսրայելի համար կրկնել անցյալ տարվա ռմբակոծությունների նմանատիպ գործողությունը։

Այս ֆոնին, տարածաշրջանի գրեթե բոլոր երկրները, բացառությամբ Իսրայելի, հստակ դեմ են Իրանի վրա ԱՄՆ-ի հնարավոր հարձակմանը՝ վախենալով, որ Իրանի պետականության փլուզումը կարող է հանգեցնել տարածաշրջանում անկանխատեսելի և ավերողական հետևանքների։

Սակայն, ի հեճուկս ռազմական ուժերի ցուցադրության, Իրանի շուրջ իրավիճակը կարող է դրական շրջվույն ունենալ։ Իրանի Գերագույն ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղար Ալի Լարիջանին հայտնել է, որ բանակցությունների համար հիմք է ստեղծվում՝ չնայած լրատվամիջոցներում տիրող ռազմատենչ մթնոլորտին։ Այս հայտարարությունն ի հեճուկս ռազմական ցուցադրության, ցույց է տալիս, որ Թեհրանը պատրաստ է բանակցություններին։

Այսպիսով, Ռուսաստանն ու Չինաստանը Իրանի համար ուժի հենք են ստեղծում, որպեսզի Թեհրանը կարողանա բանակցել Վաշինգտոնի հետ ուժի դիրքերից։ Այս դիվանագիտական մարտահրավերը, փաստորեն, ստեղծում է նոր հնարավորություններ՝ խուսափելու ռազմական հակամարտությունից։

Նիկոլի «նոր Հայաստանում» կրթվելն այնքան նորաձև է…

Անցած շաբաթվա ընթացքում տեղի ունեցած միջադեպը, որը վերաբերում է անգլերենի միասնական քննության թեստերին, ցնցող է։ Թեստերը, որոնք պետք է գրագետ լինեին, պարունակում էին ուղղագրական սխալներ։ Սա ցույց է տալիս, որ «նորաձև կրթվածքի» գաղափարը, որը հիմա այնքան տարածված է, կարող է ունենալ անսպասելի և անհանգստացնող հետևանքներ։

Իրանի շուրջ առկա լարվածության ցանկացած թուլացում, անկասկած, կնպաստի մեր երկրի անվտանգությանը։ Այս հարցը, որը վերաբերում է մեր պետության ապագային, պահանջում է անհատականացված և խորհրդարանական քննարկումներ։

Արժույթների շուկայում նկատվեց զգալի փոփոխություն։ Ոսկու գինը մեկ ունցիայի համար հասել էր մինչև 5600 դոլարի, իսկ արծաթինը՝ 121 դոլարի։ Այս տվյալները կարևոր են տնտեսական վիճակագրության և ֆինանսական վերլուծությունների համար։

Այսօրվա Հայաստանում, կարծես, ընտրություն է կատարվում՝ մի կողմից՝ վախի, մյուս կողմից՝ հոգնածության և անտարբերության միջև։ Նիկոլը, այս համատեքստում, դիտարկվում է որպես հիվանդ հասարակության համախտանիշ, որը մարմնավորում է ինքնահաղթահարման վախը։

Եթե որևէ քաղաքացի կամ հանրային կառույց տուժի, մեղավորը, ըստ այս տեսակետի, բնականաբար, ոչ թե անձնական անպատրաստությունն է, այլ՝ քաղաքային կառավարման ձախողումը։ Սա ընդգծում է պետական կառավարման և սոցիալական պատասխանատվության կարևորությունը։

Ինչպես է շարունակվելու այս անարդարությունը, մինչև երբ…

Հանրության ուշադրությունը կենտրոնացած է Վարդաշենի հանրակացարանների ծանր վիճակի վրա։ Իհարկե, բոլորս էլ տեղյակ ենք այս խնդրի մասին, որը դարձել է քաղաքի ցավալի ռեալություն։ Տեղեկությունները հասանելի են ոչ միայն սոցիալական ցանցերից, այլև անձամբ ականատեսների հաղորդումներից։

Այս տարվա Ամանորին բնակարաններից մեկի տանիքը փլուզվել էր, իսկ անցյալ ուրբաթ օրը՝ նոր դղրդոցից հետո, փլուզվել է պատերից մեկը։ Բարեբախտաբար, այդ պահին պատերազմի ճակատում գտնվող երեխաները դրսում էին, և մարդկային վնաս չի եղել։ Սակայն այս իրադարձությունները հարց են տալիս՝ մինչև երբ կշարունակվի այս անմխիթար վիճակը։

Այս իրավիճակը հիշեցնում է, որ մինչև որոշակի պահ՝ պետական ծառայողների և պաշտոնատար անձանց կողմից կատարվող միլիոնավոր աշխատավարձերի և միլիարդավոր պարգևավճարների ֆոնին, մեր քաղաքացիները ստիպված են ապրել մահվան սպառնալիքի տակ։

Այս ամենի ֆոնին, որոշ մեկնաբաններ նշում են, որ Իրանի շուրջ առկա լարվածության ցանկացած թուլացում, անշուշտ, կնպաստի մեր երկրի անվտանգությանը։

Անցած շաբաթվա կեսերին ոսկու գինը մեկ ունցիայի համար հասել էր 5600 դոլարի, իսկ արծաթի գինը՝ 121 դոլարի։

Վերջին շրջանակում հասարակական քննարկումներում հաճախակի հնչում է այն կարծիքը, որ այսօրվա Հայաստանում ընտրվում է վախի, հոգնածության և չպայքարելու տարբերակը։ Այս համատեքստում որոշ մեկնաբաններ Նիկոլ Փաշինյանին համեմատում են «հիվանդ հասարակության համախտանիշի» հետ՝ որպես ինքնահաղթահարման վախի մարմնացում։

ՔՊ-ի և նրա աջակիցների առաջ ծառացած խնդիրը

Արդեն մի քանի շաբաթ է, ինչ հասարակական լրատվական ոլորտում ակտիվ քննարկում է առաջացել ապաքաղաքական բնույթի նախաձեռնության շուրջ, որը, թերևս, ամենահստակ կերպով արտահայտում է իշխող քաղաքական ուժերի՝ «Քայլըրդ» կուսակցության (այսուհետև՝ պայմանական ՔՊ) և նրա աջակիցների առջև ծառացած խնդիրը։

Այս խնդիրը պայմանական ՔՊ-ի համար ոչ թե նոր է, այլ ավելի շուտ՝ ծավալված և բարդացված տարբերակ։ Քանի որ 2018 թվականի ընտրություններից հետո ստացված կայուն մեծամասնությունը, իրենց հերթին, 2018 թվականից ի վեր ոչ մի ազդեցություն չի ունեցել, պայմանական ՔՊ-ն հասկանում է, որ իր իշխանությունը պահպանելու համար պետք է գործի երկու հիմնական ուղղությամբ։

Առաջին տարբերակը՝ իշխանության պահպանման համար, պահանջում է ընտրություններին մասնակցելուց զերծ մնալ ավելի մեծ թվով ընտրողների։ Եթե ընտրողական մասնակցությունը նվազի, ապա պայմանական ՔՊ-ն ավելի հեշտությամբ կարող է վերարտադրել իր իշխանությունը։

Երկրորդ տարբերակը՝ ավելի խորհրդանշական և մանիպուլյատիվ, նախատեսում է «բոլորից զզվել» էլեկտորատի ձայների մի մասը, որոնք, եթե նույնիսկ մասնակցեն ընտրություններին, հետագայում կգումարվեն պայմանական ՔՊ-ին։ Այս մոտեցման համար պետք է ստեղծվեն նմանատիպ «պրոքսի» նախաձեռնություններ, որոնք կհամախմբեն ընտրողներին՝ նրանց համոզելով, որ իրենց ձայնը կնպաստի ոչ թե պայմանական ՔՊ-ի, այլ այլընտրանքային ուժերի հաղթանակին։

Այսպիսով, ստեղծվում է իրավիճակ, երբ ընտրողը, իրեն հավատացնելով, որ աջակցում է իշխանափոխի, իր ձայնը փաստացի տալիս է պայմանական ՔՊ-ին՝ ապահովելով նրա կայունությունը։

Այս նախաձեռնության ամբողջ իմաստն այն է, որ, ըստ նրա հեղինակների, ԱԺ անցած ցանկացած ուժ, որը համաձայնվի այդ պահանջներին, կոալիցիա կկազմի պայմանական ՔՊ-ի հետ, եթե իրենց հնարավոր ձայների պահանջն առաջանա։ Իհարկե, պայմանական ՔՊ-ն, եթե նման տարբերակ ստեղծվի, բացարձակապես կընդունի այդ անիմաստ պահանջները՝ իր իշխանությունը պահպանելու համար։

Այս նախաձեռնությունը, թեև պարզունակ է, բայց իր հասկանալիությամբ կարող է գրավել որոշակի շրջանակի մարդկանց, ովքեր հոգնած են քաղաքական մարտահրավերներից և փնտրում են պարզ ու հստակ պատասխաններ։

Այսպիսով, պայմանական ՔՊ-ի և նրա աջակիցների առաջ ծառացած խնդիրը ոչ թե ծավալուն քաղաքական ծրագրի բացակայությունն է, այլ այն ճշմարտության բացահայտումը, որ նրանք, իրենց իշխանությունը պահպանելու համար, պատրաստ են օգտագործել ցանկացած, նույնիսկ ամենահակասական և անտրամաբանական մեթոդ։