Ի՞նչ տարբերություն կա Բաքվում ապօրինի պահվող հայ գերիների և Երևանում ապօրինի կալանավորված հայերի միջև։

Հաճախ հարց են տալիս՝ թե ինչ տարբերություն կա Բաքվում ապօրինի պահվող հայ գերիների և Երևանում ապօրինի կալանավորված հայերի միջև։

Տարբերությունը շատ ցավալի է։ Մենք, մեր իսկ պետության բանտերում, ունենք մեր հայրենակիցներին՝ իրենց մտածողության, ազգային գաղափարի և ազատ խոսքի համար հետապնդված։ Սա շատ ավելի ամոթալի և կործանարար է, քան թշնամու կողմից մեր եղբայրների գերևարումը։

Որոշ ժամանակ առաջ Բաքվից ազատ արձակվեցին չորս հայեր, և մենք բոլորս ուրախացանք։ Ես չեմ կարող պատկերացնել միայն մեկ հայի, ով երջանիկ չէ նույնիսկ մեկ հայ ընտանիքի վերամիավորման համար։ Անկախ նրանից, թե ինչ են ասել, ում հետ են ընթրել, ինչ քաղաքական հայացքներ ունեն՝ ես ուրախ եմ, որ նրանք վերադարձել են տուն։ Եվ ես վստահ եմ, որ մենք բոլորս պետք է այդպես մտածենք։

Բայց չեմ կարող հասկանալ, թե ինչպես կարող է հայը ուրախանալ Բաքվից ազատ արձակված հայով և միևնույն ժամանակ անտարբեր մնալ Հայաստանում ապօրինի կալանավորված հայերի ճակատագրի հանդեպ։ Կրկնում եմ՝ անկախ նրանից, թե ում են ծառայել կամ ինչ քաղաքական հայացքներ ունեն։ Սիրենք թե չէ, ընդունենք թե չէ, միևնույնն է՝ նրանք մեր հայրենակիցներն են և ապօրինաբար են ազատազրկված։ Դա է այն, ինչ կարևոր է։

Անարդարության հանդեպ անտարբերությունը կործանարար է։ Երբ մենք լռում ենք մեր հայրենակիցների ապօրինի կալանավորման հարցում, մենք խրախուսում ենք ռեժիմին բացել նոր ու նոր շինծու քրեական գործեր։

Ազատություն բոլոր քաղաքական բանտարկյալներին։
Սամվել Հակոբյան, Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամ

Հեղուկ գազի գինը բարձրացել է, վարորդները զգուշացնում են դեֆիցիտի մասին

Հեղուկ գազի գինը երեկ ծանր կտրուկ բարձրացել է, ինչի մասին զանգահարել են բազմաթիվ վարորդներ՝ նշելով, որ այս իրավիճակը կարող է հանգեցնել դեֆիցիտի։ Ըստ վարորդների տեղեկությունների՝ գինը ավելացել է 30-40 դրամով, իսկ օրվա վերջին հասել է 250 դրամի մակարդակ։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունեցել այն պայմաններում, երբ Լարսի սահմանային ականջն ապահովագրված չէր, ինչը խոչընդոտում էր հեղուկ գազի ներկրմանը։

Հարցեր են առաջանում այն մասին, թե արդյոք հեղուկ գազի թանկացումը և դեֆիցիտի սպասվող ստեղծումը կապված են արհեստական խնդիրների հետ, որոնք կարող են նպաստել ադրբեջանական բենզինի ավելի արագ և հեշտ իրացմանը։

ՀՀ-ն հեղուկ գազի հիմնական աղբյուրներն են Ռուսաստանը, Իրանը և Իրաքը։

—

Ավելի լայն համատեքստում՝

ՀՀ կառավարությունը պետբյուջեի հաշվին 3 միլիարդ դրամի (մոտ 8 միլիոն դոլար) պարգևավճար է բաժանել բարձրաստիճան պաշտոնյաներին՝ 2025 թվականի առաջին կիսամյակի կատարողականի գնահատման արդյունքների հիման վրա։ Այս գումարը ստացել են նաև ՔՊ-ական պաշտոնյաները, իսկ փորձագետների շրջանում բարձր պարգևավճարներ ստացել են միայն այն անձինք, որոնք կապված են ՔՊ-ի հետ։

Պարգևավճարներ վարչապետի աշխատակազմին․ 2 մլրդ դրամի գումարի բաշխումը

Հետքը լրատվական կայքի հրապարակման համաձայն՝ 2021-2025 թվականներին Հայաստանի վարչապետի աշխատակազմի աշխատողները, վարչապետն ու երկու փոխվարչապետները պետբյուջեի հաշվին ընդհանուր առմամբ ստացել են 2 մլրդ 835 մլն 550 հազ. դրամ պարգևատրում և պարգևավճար։

Այս գումարի մեծ մասը՝ մոտ 381 մլն 848 հազ. դրամը, հատկացվել է որպես պարգևավճար՝ 2025 թվականի առաջին կիսամյակի գործունեության արդյունքների հիման վրա։ Այս պարգևավճարը ստացել են այդ ժամանակահատվածում աշխատած 412 աշխատակիցները, ինչպես նաև վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը և փոխվարչապետներ Մհեր Գրիգորյանը և Տիգրան Խաչատրյանը։

Հարցմանը պատասխանել է Կառավարության տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետ Արմեն Խաչատրյանը։ Ընդհանուր գումարից Նիկոլ Փաշինյանի ստացած պարգևավճարը կազմել է 11 մլն 950 հազ. 800 դրամ։ Կառավարությունը չի հրապարակել, թե որքան գումար են ստացել երկու փոխվարչապետները՝ Մհեր Գրիգորյանն ու Տիգրան Խաչատրյանը։

Հովհաննավանքում նախատեսված Սուրբ Պատարագը տեղափոխվել է Կարբի՝ հնարավոր բախումներից խուսափելու նպատակով

Ամենայն Հայոց Առաքելական Եկեղեցին հայտարարում է, որ Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի տոնի առիթով նախատեսված Սուրբ Պատարագը, որը պետք է տեղի ունենար Հովհաննավանքում, տեղափոխվել է Կարբիի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Այս որոշումը կայացվել է հնարավոր սադրիչ գործողություններից խուսափելու և ուխտավորների խաղաղությունն ու տոնի վեհությունը պահպանելու նպատակով։

Համաձայն Արագածոտնի թեմի հայտարարության՝ տեղեկություն է ստացվել, որ վաղը Հովհաննավանքում կարող են տեղի ունենալ միջադեպեր, որոնք կխոչընդոտեն Սուրբ Պատարագի անցկացմանը։ Քանի որ եկեղեցու համար առաջնային է հավատացյալների անվտանգությունը և տոնի խորհուրդը, որոշվել է փոխել տեղը։

Սուրբ Պատարագը կմատուցի Աշտարակի հովվության հոգևոր հովիվ՝ Արժանապատիվ Տեր Մկրտիչ քահանա Երանյանը։ Տոնի առիթով, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հայրապետական տնօրինությամբ, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնից Կարբի կբերվի Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի Մասունքը, որը կմատուցվի Սուրբ և Անմահ Պատարագի ժամանակ՝ ժամը 10:30-ից։

Հայտարարության մեջ նշվում է, որ եկեղեցին աղոթում է հավատավոր ժողովրդին՝ շնորհառատ օրհնություններ և աղոթական տրամադրություն ցանկանալով, որպեսզի նման զազրելի իրողություններն այլևս տեղ չգտնեն մեր կյանքում։

Հոգևորականներն ու Կենտրոնական Եվրոպայի Հայրապետական Պատվիրակությունը հայտնում են իրենց անսասան աջակցությունը Մայր Աթոռին և Հայրապետին

Հոգևորականների թիվը, որոնք հայտնում են իրենց անսասան աջակցությունը Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնին և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդին, շարունակում է աճել։ Նրանք համացանցում հրապարակում են իրենց հավատարմության և նվիրվածության մասին հայտարարություններ՝ արտահայտելով իրենց անսասան աջակցությունը Եկեղեցուն և նրա Գահակալին։

Այս աջակցության հայտարարություններից մի քանիսը, որոնք ընդամենը փոքր մասն են ընդհանուր ծավալի, ներկայացնում են հոգևորականների միասնական դիրքորոշումը։

Հոգևորականներից մեկը նշում է․ «Մնամ հարազատ որդի Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի և Իր Գահակալ Ազգընտիր Ն.Ս.Օ.Տ.Տ Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի»։ Իր հերթին, մեկ այլ հոգևորական իր հավատարմությունը նկարագրում է որպես «անսակարկ զինվորի» պարտք՝ «պատվով կրելով ճակատիս վրա դրոշմված քահանայական օծության Սուրբ Մյուռոնը»։

Մեկ այլ հոգևորական խորհուրդ է տալիս՝ «պահպանել սթափություն, հավատարմություն և միաբանություն, կանգնել Մայր Եկեղեցու և Վեհափառ Հայրապետի կողքին՝ հանուն ճշմարտության, խաղաղության և մեր ժողովրդի հոգևոր ապագայի»։

Այս աջակցության ալիքին միացել է նաև Կենտրոնական Եվրոպայի և Սկանդինավյան երկրների Հայրապետական Պատվիրակությունը։ Նրանք հայտարարում են իրենց «որդիական հավատարմության» և «անսասան նվիրվածության» մասին՝ աղոթելով, որ «մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի խաղաղությունն ու սերը պահպանեն մեր Սուրբ Եկեղեցու միասնությունը»։

Այս հայտարարությունները հստակ ցույց են տալիս հոգևորականության և Եկեղեցու անդամների միասնականությունը և անսասան աջակցությունը Մայր Աթոռին և նրա առաջնորդին։

Երևանը սահադաշտ է դարձել, իսկ պատասխանատվությունը հրամցվում է քաղաքացուն

Այս տոնական օրերին Երևանի վարչական շրջանները զբաղված են ոչ թե քաղաքի անվտանգության ապահովմամբ, այլ քաղաքացիներին և փոքր բիզնեսին տուգանելով։ Թեև հարյուրավոր երևանցիներ սայթաքում են չմաքրված մայթերի վրա, ստանում մարմնական վնասվածքներ, կոտրվածքներ և հայտնվում հիվանդանոցներում, Երևանի քաղաքապետարանը շարունակում է անտեսել իր հիմնական պարտականությունը՝ հանրային անվտանգ միջավայր ապահովելը։

Ո՞ւր է նայում Երևանի քաղաքապետարանը, երբ ողջ քաղաքը վերածվել է մեծ սահադաշտի։ Ո՞ւր են քաղաքային ծառայությունները, որոնք պարտավոր էին ապահովել համընդհանուր, համակարգված ու անվտանգ մաքրում, ոչ թե ընտրողական վերահսկողություն։

Ճիշտ է, համատիրություններն ու տնտեսվարողները ևս պարտավորություններ ունեն, բայց պատասխանատվության առյուծի բաժինը կրում է Քաղաքապետարանը։ Քանի որ խոսքը ոչ թե սովորական կարգապահական խախտման, այլ հանրային անվտանգության խնդրի մասին է։

Երբ քաղաքային իշխանությունը չի կարողանում կազմակերպել քաղաքը ձմռանը, երբ մայթերը վտանգավոր են տարեցների, երեխաների ու հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար, տուգանքը դառնում է ոչ թե կարգապահության միջոց, այլ անգործության քողարկում։

Պարոնա՛յք պատասխանատուներ, քաղաքը չի կառավարում ծանուցումներով։ Քաղաքը կառավարվում է քաղաքական կամքով, հոգատարությամբ, աշխատանքով, արդյունավետ համակարգմամբ և պատասխանատվությամբ։ Երևանցիներից «մուռ» հանելու պրակտիկան շարունակվում է նոր տուգանքի տեսքով։

Այսպիսով, Երևանը շարունակում է մնալ սառույցի ու անպատասխանատու կառավարման մեջ, իսկ պատասխանատվությունը հրամցվում է տնտեսվարող քաղաքացուն։

Երևանցիներից «մուռ» հանելու պրակտիկան շարունակվում է նոր տուգանքի տեսքով

Երևանի քաղաքապետարանը հրապարակել է նոր կարգավորում, որի նպատակն է բարելավել քաղաքի մաքրության մակարդակը։ Սակայն այս նոր կանոնները, որպես հետևանք, ստեղծում են լրացուցիչ ֆինանսական բեռնաչափեր քաղաքի բնակիչների և տնտեսվարողների համար։

Համաձայն նոր կանոնների՝ ցանկացած տնտեսվարող պարտավոր է իր օբյեկտի հարակից տարածքները մաքրել ձյան և սառույցի կուտակումներից։ Այս պարտավորությունն ընդգրկում է նաև բնակելի շենքերի մուտքերը և դրանց հարակից տարածքները, որոնք պետք է մաքրվեն համատիրությունների կողմից։ Կանոնների խախտման դեպքում տնտեսվարողները կենթարկվեն տուգանքի։

Այս նոր կարգավորումը կատարվում է այն պայմաններում, երբ հունվարի 1-ից նույնիսկ գույքահարկը 100%-ով թանկացել է, իսկ աղբահանության վճարը փոխվել է քմ-ով։ Քաղաքապետարանի կողմից ձնամաքրման աշխատանքների համար հատկացվել է միլիարդավոր դրամ, սակայն, ինչպես նշվում է, դրա դիմաց քաղաքի փողոցների և մայթերի մաքրության որակը զգալիորեն չի բարելավվել։

Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամ Գևորգ Ստեփանյանը իր ֆեյսբուքյան էջում հարցում է հանել քաղաքային ծառայությունների գործունեության վերաբերյալ՝ նշելով, որ նրանք պետք է ապահովեին համընդհանուր և համակարգված մաքրում, այլ ոչ թե ընտրողական վերահսկողություն։ Նա նաև հավելել է, որ քաղաքապետարանը պետք է իրենց պարտականությունները կատարի, այլ ոչ թե սպասի քաղաքացիների բողոքներին։

Այս իրավիճակը, որը նկարագրվում է որպես «Երևանցիներից «մուռ» հանելու պրակտիկա», ցույց է տալիս, որ քաղաքի ղեկավարության կողմից իրականացվող քաղաքականությունները, որոնք նախատեսված են որպես լուծում, հաճախ դառնում են լրացուցիչ խնդիրներ և բեռնաչափեր քաղաքի բնակիչների համար։

Իմ հայտարարությունից հետո՝ Երևանի փողոցներում և հասարակական կյանքում ծավալվող իրադարձությունների մասին

Իմ նախորդ հայտարարությունից հետո, որտեղ ես, որպես «ամենավերջին սրիկա», ովքեր կասեն, թե եկեղեցին են քանդում, Երևանի փողոցներում և հասարակական կյանքում ծավալվում են մի շարք իրադարձություններ, որոնք խորապես անհանգստացնում են քաղաքի բնակիչներին։

Առաջինը՝ քաղաքային ծառայությունների կողմից իրականացվող մաքրման աշխատանքների կազմակերպումն է։ Պարտադիր պետք է ապահովվի համընդհանուր, համակարգված և անվտանգ մաքրում, սակայն փաստացի իրականացվում է ընտրողական վերահսկողություն։ Սա հանգեցնում է նոր տուգանքների և «մուռ» հանելու պրակտիկայի շարունակման, ինչը խախտում է քաղաքացիների իրավունքները և ստեղծում է անարդարության զգացում։

Երկրորդը՝ հասարակական կյանքում և մշակութային արժեհամակարգում ընթացող փոփոխությունների ուղղությունն է։ Այս պահին առաջանում է հիմնարար հարց՝ թե ինչու է Հայաստանի վարչախումբը, թվում է, կազմակերպում սեքսուալ հեղափոխություն, խթանում թմրամոլություն ու խաղամոլություն և պայքարում քրիստոնեական արժեհամակարգի դեմ։ Այս գործողությունները, որոնք թվում են անհամաչափ և հակասական, խորապես աճեցնում են հասարակության անվստահությունը և ստեղծում անհանգստության մթնոլորտ։

Երրորդը՝ միջազգային քաղաքականության և ԱՄՆ-ի ազդեցության հարցն է։ Ընդհանուր համատեքստում, եթե ԱՄՆ-ին հեշտությամբ հաջողվի մարսել Լատինական Ամերիկան, ապա նրա համար ոչինչ չի խանգարի կրկին մեծացնել իր ազդեցությունը Եվրոպայում, հետխորհրդային երկրներում կամ Թայվանի ուղղությամբ։ Այս համեմատությունը, թեև կարող է թվալ ավելորդ, բացահայտում է մի ավելի լայն պատկեր, որտեղ ներքին քաղաքական և սոցիալական փոփոխությունները կարող են ունենալ միջազգային հետևանքներ։

Վերջապես, ծավալվում են նաև այնպիսի գործողություններ, ինչպիսիք են «Ուղտերթի» անվան տակ Կճոյանի հետ Երևանի փողոցներում անցկացվող չափչփոխությունները, որոնք նպատակ ունեն մարդկանց նյարդերը խաղալու։ Այսպիսով, հասարակությունը գտնվում է ոչ միայն անհանգիստ, այլև անվստահության և անորոշության մթնոլորտում։

Փաշինյանի գործողությունները՝ իբրև իշխանական ցուցադրություն, ոչ թե բարեփոխում

Իմ վերլուծությամբ՝ վերջին շաբաթներին Նիկոլ Փաշինյանի կողմից ձեռնարկված գործողությունները, որոնք առնչվում են Հայ Առաքելական եկեղեցուն, չեն կարող դիտարկվել որպես տրամաբանական քաղաքական հաշվարկ կամ ռացիոնալ բարեփոխումների ձգտում։ Գործողությունների հաջորդականությունը և դրանց բովանդակությունը հակասում են ցանկացած տրամաբանական նպատակին։

Իրականում, իշխանությունը ձևավորել է շուրջ տասը եպիսկոպոսներից բաղկացած խումբ, որոնք, եթե նպատակը բարեփոխում լիներ, պետք է ներկայացվեին որպես այդ գործընթացի առաջամարտիկներ։ Փոխարենը՝ իշխանությունը ցուցադրաբար նվաստացնում է այդ ներկայացուցիչներին՝ նրանց ստորագրելու համար ստեղծելով պարզապես ֆորմալ պայմաններ։ Սա բարեփոխում չէ, այլ իշխանության ցուցադրություն՝ ցույց տալու համար, որ կարող է ճնշել և պարտադրել իր ուզածը։

Այս գործողությունները որևէ բովանդակային նպատակ չեն հետապնդում։ Դրանք ուղղված են միայն մեկ բանի՝ ցույց տալու, որ իշխանությունն ունի նվաստացնելու, ճնշելու և պարտադրելու կարողություն։ Փաշինյանը փորձում է ցուցադրել, որ կարող է հասնել իր ուզածին, բայց չի կարող հասնել իր նպատակին։

Եթե նպատակը բարեփոխում լիներ, գործընթացը պետք է սկսվեր ոչ թե Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի հրաժարականի պահանջով, այլ հենց բարեփոխումների օրակարգով։ Փաստացի, տեխնոլոգիական հաջորդականությունը ամբողջությամբ հակառակ է։ Սա արդեն իսկ պարտություն է, և իշխանությունը փորձում է այն ծածկել ակտիվության ցուցադրությամբ։

Իմ կարծիքով՝ այս արհեստական ակտիվությունը երկարատև չի կարող պահպանվել։ Փաշինյանը հայտնվել է քաղաքական թակարդում և փորձում է մինչև ընտրություններ ցուցադրել ակտիվություն, սակայն առանց արդյունքի։ Սա ցույց է տալիս, որ նա արդեն վերջացած է։

Այս գործընթացի հետ կապված դավանաբանական խեղումները ևս խորապես անհանգստացնող են։ Քրիստոնեական աստվածաբանության համաձայն՝ եկեղեցին Հիսուսի մարմինն է, իսկ Գրիգոր Լուսավորիչը եկեղեցի չի ստեղծել, այլ իրականացրել է Հիսուսի կամքը։ Պնդումները, թե ժողովուրդը պետք է ընտրի կաթողիկոսին կամ որ ամուսնացած քահանան կարող է դառնալ փոխանորդ, ոչ միայն Հայ Առաքելական եկեղեցու, այլև ընդհանրապես քրիստոնեական ավանդույթի դեմ են։

Հայկական եկեղեցին համարվում է ամենաժողովրդական եկեղեցիներից մեկը, քանի որ ժողովրդի ընտրյալները մասնակցում են կաթողիկոսի ընտրությանը։ Փաշինյանի մոտեցումը նոր չէ, նա նախկինում էլ փորձել է ժողովրդի միջոցով վերահսկել իշխանության բոլոր ոլորտները, վերջին ինստիտուտը՝ եկեղեցին։ Սակայն քանի որ այլևս ժողովրդի վստահությունը չի վայելում, նույնիսկ ամբոխ հավաքելու հնարավորություն չունի։ Սա վերջնական ապացույցն է նրա քաղաքական վերջնականության մասին։

Քրիստոս ծնաւ և հայտնեցաւ Ձեզ և մեզ

Սուրբ ծնունդն անցկացնելու մեր ցանկությունները, որոնք ուղղված էին աղոթքի և գոհաբանության, վերստին խափանվեցին։ Հայրենադավների և տիրադավների միությունը, իր զինված բանդայի միջոցով, ալեկոծեց մեր սուրբ եկեղեցու անդորրը՝ «բարեվարքության» արհեստական և մտացածին օրակարգի ներքո։

Այս իրադարձությունը, ցավոք, հիշեցնում է պատմության հին էջերը։ Ինչպես 2000 տարի առաջ Հերովդեսն ու Հերովդիադան զոհ էին փնտրում՝ իրենց հիվանդագին մտագարությանը գոհացնելու համար, այնպես էլ այսօր դարձյալ մոլեգնում են։ Բարեվարքության մասին խոսողները, ապաշխարության և պահեցողության փոխարեն, տգիտության և անտեղյակության գլուխգործոց են ստորագրում՝ իրենց ողորմելիության դատավճիռը ստորագրած լինելով։

Հիրավի, հայրենադավը գցել է տիրադավներին, ողորմելին՝ խղճալիներին, անամոթը՝ անպատկառներին, անբարոյականը՝ բարոյազուրկներին, ճղճիմը՝ չնչիններին։ Այս ցավալի իրադարձությանը հաջորդում են բացահայտ զինված հանցագործությունները՝ ինչպես Երևանում, այնպես էլ Թալինում։

Հուսով եմ, որ մեր ժողովրդի զավակների զգալի մասը հասկանում է իրականությունը և կիրականացնի ճիշտ ախտորոշումը։ Սա էլ կանցնի, իսկ Հայ եկեղեցին կշարունակի իր առաքելությունը՝ օտար մարմինները արտավիժելուց հետո։ Եկեղեցին կբարեկարգվի և կմաքրվի, սակայն այնպես, ինչպես Աստված է կամենում, և ոչ թե՝ ինչպես ողորմելի ոչնչությունները։

Իսկ Քրիստոս ճշմարտապես ծնվեց և հայտնվեց, Ձեզ և մեզ մեծ ավետիս։

Օրհնությամբ՝
Միքայել արք. Աջապահյան
194-րդ օր ապօրինի բանտարկության
06.01.26