Փափուկ ուժի կիրառումն ու հիբրիդային պատերազմը

Արցախը հայաթափ անողներից մեկը (կամ՝ մի քանիսը), Արցախը դավաճանաբար հանձնելու քավորը, Արցախում հայերի էթնիկ զտում իրականացնողը (կամ՝ իրականացնողներից մի քանիսը) այսօր Երևան է ժամանել։ Նրանք քայլում են մեր քաղաքի փողոցներով և ցինիկաբար հայտարարում, որ Բաքվում կքննարկեն հայ գերիների հարցը։

Սա 21-րդ դարի գեբելսյան քարոզչամեքենայի կատարելագործված տարբերակն է։ Դահիճները ներկայանում են որպես մարդասերներ, իսկ զոհերին մնում է դահիճներով հիանալը և հետները սելֆի անելը։

Հայոց ցեղասպանությունից հետո ո՞վ է կարող պատկերացնել, որ Ջեմալի կամ Թալեաթի հետ սելֆի կանեն։

Այս իրադարձությունները, ինչպես նաև Հայաստանի կառավարության կողմից սպորտի և ՀՕԿ-ի գործերին պետական փնթի միջամտությունը, շուտով կհանգեցնեն միջազգային կառույցների արձագանքի և սանկցիաների։

Հայաստանը Եվրոպային ոչ մի քայլով չի մոտեցել, այլ դարձել է աշխարհաքաղաքական հակադրության մարտադաշտ։ Եվրոպական խորհրդարանն ընդունել է «Աջակցություն ժողովրդավարական դիմադրությանը Հայաստանում» վերնագրով բանաձև։

Այս ամենը փափուկ ուժի կիրառման և հիբրիդային պատերազմի դրսևորումներն են։

Անդրանիկ Թևանյան
«Մայր Հայաստան» կուսակցության նախագահ

Ասում է՝ Հայաստանի շահը առաջնային է, ու գրապատկերը հրապարակում Ուկրաինայի դրոշի ներքո։

Այս պարզունակ, բայց խորհրդանշական գործողությունը՝ «Հայաստանի շահը առաջնային է» ասելը և միաժամանակ գրառման նկարը հրապարակելը Ուկրաինայի դրոշի ներքո, ցույց է տալիս, թե որտեղ է տեղի էլեկտրալիցիզմի և ռազմավարական մտածողության հակասությունը։

Բազալտե հենասյուները, որոնք հայտնի են որպես «բորդյուրներ», փոխված չեն։ Սա նշանակում է, որ հիմքերը, որոնց վրա կառուցվել է այս ամենը, մնում են անփոփոխ։

Չի բացառվում, որ այդ դեպքում Ռուսաստանն 1-ին անգամ հետանկախական մեր պատմության ընթացքում կարող է չճանաչել ապօրինի ընտրության արդյունքները։ Սա ռազմաքաղաքական դաշտի վրա հստակ նշան է։

Թեհրանը խաղում է «հզոր Ամերիկայի» հետ, ինչպես երեխաները՝ խաղալիք խմորով, մինչդեռ Մոսկվայի ուրվագիծն ավելի ու ավելի հստակ է երևում նրա ետևում։ Այս համեմատությունը բացահայտում է աշխարհաքաղաքական դաշտի ճշմարիտ դինամիկան։

Հարց է առաջանում՝ ո՞վ է Մուստաֆաևը, և ինչո՞ւ նրա այցի մասին հայտարարեցին ավելի ուշ, քան ադրբեջանական ԶԼՄ-ները։ Սա ցույց է տալիս տեղեկատվական պատերազմի և մանիպուլյացիայի բարձր մակարդակը։

Նիկոլի ստերի պոպուրին․ որտեղ քցեց ժողովրդին։

Հայաստանի պետականության փուլային լուծարումը՝ որպես խաղաղության ծրագիր

Ադրբեջանի նախագահի ադմինիստրացիայի կողմից ներկայացվող «խաղաղության ծրագրի» ռացիոնալ իմաստը պարզ է՝ այն իրականում հերթական պահանջների ցանկ է, որոնց կատարումը նախատեսված է Հայաստանի պետականության փուլային լուծարման համար։

Այս եզրահանգումը հիմնավորվում է Բաքվի կողմից արդեն ձեռք բերված բոլոր նպատակներով, որոնք ճանաչվել են միջազգային հանրության կողմից, այդ թվում՝ Հայաստանի կառավարության կողմից։ Այս նպատակներն են՝

Արցախի ղեկավարների դատավարությունը Բաքվում։
Հայաստանի տարածքից լրացուցիչ տարածքների, այդ թվում՝ ռազմավարական բարձունքների, վերցնելը։
Սյունիքի միջանցքի հանձնումը ԱՄՆ-ի միջնորդությամբ։
Հայաստանի տարածքի վրա ռազմատուգանքի տեսքով ավելացված տարածքների գրավումը։

Այս ամենից հետո Ադրբեջանի կողմից առաջադրվող նոր պահանջները, որոնց չկատարումը սպառնում է պատերազմով, ոչ այլ բան չեն, քան Հայաստանի պետականության հաջորդ փուլի վերացման գործընթացի հաջորդ քայլը։

Այս վերլուծությունը հակիրճ արտահայտված է «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Ստեփան Դանիելյանի կողմից։ Նրա կարծիքով, Ռուսաստանը, հնարավոր է, առաջին անգամ չի ճանաչի Հայաստանում կայանալիք ընտրությունների արդյունքները, եթե դրանք չեն համապատասխանում Բաքվի պահանջներին։

Այս իրավիճակում Թեհրանի քաղաքականությունը, որը նախընտրում է «խաղալ» ԱՄՆ-ի հետ, թերևս, թաքնում է ավելի խորը նկատառումներ, որոնցում ավելի հստակ երևում է Մոսկվայի դերը։

Հարց է առաջանում՝ ով է Մուստաֆաևը, և ինչու Ադրբեջանի կողմից նրա այցի մասին հայտարարությունը հրապարակվեց ավելի ուշ, քան ադրբեջանական լրատվական միջոցները։