Քննչական կոմիտեն սկսել է քրեական հետաքննություն վարչապետին ուղղված սպառնալիքի տեսանյութի կապակցությամբ

Հայաստանի Քննչական կոմիտեն սկսել է քրեական հետաքննություն սոցիալական ցանցերում և լրատվամիջոցներում հայտնված տեսանյութի կապակցությամբ, որտեղ դիմակավորված անձինք, ինքնաձիգներով, Հայաստանի և Արցախի եռագույն դրոշերի ֆոնին սպառնում են վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին։

Հաղորդագրության համաձայն՝ անհայտ անձինք չարտոնված մուտք են գործել համակարգչային ցանց, որտեղ պահվում էին հանրային օգտագործման համար նախատեսված տեղեկատվությունները։ Այնուհետև, խուլիգանական դրդապատճառներով, նրանք տարածել են տեսագրություն, որը պարունակում էր վարչապետի հասցեին մահվան սպառնալիք՝ կապված նրա կառավարության և քաղաքական գործունեության հետ։

Տեսանյութում մարդիկ, իբրև «արցախյան բարբառով», սպառնալիքներ են հնչեցնում Փաշինյանի հասցեին, իսկ տեսանյութի ներքևում տրվում է խոսքի ֆրանսերեն թարգմանությունը։

Այս իրադարձությունը հիշեցնում է 1933 թվականի փետրվարի 27-ի Գերմանիայում տեղի ունեցած Ռեյխստագի հրդեհը։ 1933 թվականի հունվարի 30-ին Ադոլֆ Հիտլերը նշանակվել էր Ռայխի կանցլեր, իսկ փետրվարի 27-ին Բեռլինի Ռայխստագի շենքը հրդեհվեց։ Նացիստները, որոնք այդ ժամանակ զբաղեցնում էին Ռայխստագի տեղերի ընդամենը 32%-ը, օգտագործեցին այս դեպքը՝ որպես պատրվակ՝ իրենց հակառակորդներին, մասնավորապես կոմունիստներին, դեմոքրատիզացնելու և իշխանությունը ամրապնդելու համար։

Փետրվարի 28-ին հրապարակվեց «Մարդկանց և պետության պաշտպանության մասին» արտակարգ հրամանագիրը, որը ստորագրեցին Հիտլերը և նախագահ Հինդենբուրգը։ Այս հրամանագրի հիման վրա վերացվեցին անհատի, հավաքների, խոսքի և մամուլի ազատությունը, իսկ Գերմանիայի կոմունիստական ​​կուսակցությունը արգելվեց։ Ընդդիմադիր թերթերը փակվեցին, իսկ հազարավոր կոմունիստներ և սոցիալ-դեմոկրատներ ձերբակալվեցին։

Այսպիսով, նացիստները իշխանության եկան՝ օգտագործելով Ռեյխստագի հրդեհը որպես պատրվակ՝ ընտրություններից առաջ իրենց հակառակորդներին օրինականորեն արգելելու և իշխանությունը կայունացնելու համար։ Այս դրվագը համարվում է գեբելսյան քարոզչության վառ օրինակներից մեկը, որտեղ բռնապետական ռեժիմները փորձում են պահպանել իրենց իշխանությունը՝ ստեղծելով վախ և թշնամություն։

Այս համատեքստում, Փաշինյանին ուղղված սպառնալիքի տեսանյութի հայտնվելը և դրա հետևանքով սկսված քրեական հետաքննությունը կարելի է դիտարկել որպես նմանատիպ դրվագ, որը նպատակ ունի ստեղծելու քաղաքական ճնշում, վախի մթնոլորտ և համախմբելու իշխանության կողմնակիցներին։ Այս դեպքը հիշեցնում է նաև Զելենսկու նախկին մամլո խոսնակի վերջերս արած խոստովանությունը, որ Զելենսկին պահանջել էր կիրառել գեբելսյան քարոզչության մեթոդները՝ իրենց նպատակներին հասնելու համար։

Այսպիսով, Փաշինյանին ուղղված սպառնալիքի տեսանյութը կարող է լինել ընտրական արշավի մասնիկ, որը նպատակ ունի ստեղծելու ճնշում և վախ՝ ընտրողների վրա։

Պետական համակարգի արժեհամակարգի խորհրդանիշը

Հասարակությունը վաղուց արդեն զգում է առողջապահական համակարգի խայտառակ վիճակը։ Այս իրողության ֆոնին այսօր հանրությանը ցնցեց Նուբարաշենի հոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոնում տեղի ունեցած ողբերգական դեպքի վերաբերյալ տարածված հաղորդագրությունը։

Այն, ինչ զարմանալիք է, այն չէ, որ առողջապահության նախարար Անահիտ Ավանեսյանը ծանր էր տարել Գագիկ Ծառուկյանի կողմից հնչեցված քննադատությունը։ Իրական խնդիրը այն է, որ պետական կառույցի պաշտոնական լեզուն, մարդկային ողբերգությունը, վերածել է սառը, մեխանիկական և գրեթե անզգայուն ձևակերպման՝ «ինքնավնասման ավարտուն գործողություն»։

Սա պարզապես անհաջող ձևակերպում չէ։ Սա պետական համակարգի մտածողության և արժեհամակարգի արտացոլումն է։ Մարդ է մահացել։ Ընտանիք է կործանվել։ Ծանր ողբերգություն է տեղի ունեցել։ Բայց պետական լեզվի մեջ այն ամենը վերածվել է ցուրտ, անմարդկային արտահայտության։ Սա արդեն բարոյական և արժեքային խոր ճգնաժամի մասին է խոսում։

Առողջապահությունը նախ և առաջ մարդն է՝ իր ցավով, վախով, արժանապատվությամբ և կյանքի իրավունքի համար պայքարով։ Պետական համակարգը պետք է լինի այս մարդու կողքին, ոչ թե նրա ողբերգությունը վերածելու սառը վիճակագրության։

Այս իրադարձությունը հիշեցնում է, որ պետական կառույցները, հաճախ, զբաղված են հերթական շոուներով և տեղեկատվական աղմուկով, փորձելով շեղել հանրության ուշադրությունը իրական խնդիրներից, այլ ոչ թե դրանք լուծելու փոխարեն։

Պարեկների ազատման հրահանգը և Նիկոլ Փաշինյանի շրջապատի ցանցը

Նախօրեին ԲՀԿ-ի նախագահ Գագիկ Ծառուկյանը հայտարարել էր, որ Կոտայքի մարզում մեծ թվով պարեկներ են աշխատանքից ազատվել, քանի որ նրանց ընտանիքի անդամները ԲՀԿ համակիր են։ Սակայն այս հայտարարությունը պարզապես ծաղրելի էր, քանի որ րոպեներ անց Նիկոլ Փաշինյանը ոչ միայն հաստատեց Գ․ Ծառուկյանի տեղեկությունը, այլև հավելեց, որ եթե դեռ չեն էլ հեռացվել, ապա անպայման պետք է հեռացվեն։

Այս իրադարձությունը բացահայտում է մի ռիսկային և օրենքի հետ ակնհայտ հակասություն ունեցող մոտեցում, որը սպառնալիք է հանդիսանում բոլոր ընդդիմադիր ուժերի և գործիչների համար։ Ինչպե՞ս է այն աշխատում։ Պարզապես, եթե դու ունես իրավապահ կամ պետական համակարգում աշխատող բարեկամ, ծանոթ կամ հարևան, ուրեմն դու չես կարող որևէ քաղաքական ուժի համակիր լինել կամ սատարել։ Քանի որ Նիկոլ Փաշինյանի ուղիղ հրահանգով նրանք կազատվեն աշխատանքից։

Սակայն ամենաինքնատպն է այն, թե ինչպես է Փաշինյանը փորձում ներկայացնել իրեն որպես անկեղծ մարդ, երբ նույնիսկ իր շրջապատի մասին խոսքը գալիս է։ Նա պնդում է, որ իր շրջապատից այդքան մարդ չունի պարեկների պաշտոնում, քանի որ իր շրջապատում պարեկներ չկան։ Սա ոչ միայն անհեթեթ է, այլև բացահայտ ստ։

Թույլ տվեք նրա «անշրջապատի» մասին հիշողությունը թարմացնեմ։ Ի՞նչպես կարող է Փաշինյանը պնդել, որ իր շրջապատում պարեկներ չկան, երբ նրա դասընկեր Վահե Ղազարյանը մինչև վերջերս ՆԳՆ նախարար էր, իսկ նրա քավորդ՝ Հայկ Ղալումյանը ներկայումս Տավուշի մարզպետն է։ Ինչպե՞ս կարող է նա անտեսել իր աներձագդ՝ Հրաչյա Հակոբյանին, ով արդեն երկրորդ անգամ պատգամավորի մանդատ է ստանում նվեր սերիալային խաղի համար։ Կամ նրա եղբորորդի՝ Սիփան Փաշինյանը, ով ԱԺ պատգամավոր էր, թե՞ հետախուզման մեջ գտնվելու ընթացքում իրեն պատսպարած Հակոբ Սիմիդյանը, ով այժմ ՀՀ շրջակա միջավայրի նախարարն է։ Այս ցանկը կարելի է շարունակել անսահման։

Եվ եթե խոսում ենք ինքնանշանակ պաշտոնների մասին, ապա Նիկոլ Փաշինյանը ինքն է դարձել ոչ միայն իշխանության գագաթը, այլև իրեն է նշանակել ատյանների դատավոր, ով քարոզարշավի ամեն օր որևէ մեկին դատավճիռներ է կարդում։

Այս ամենը ցույց է տալիս, որ իշխանությունը, որը պետք է լինի անկախ և օբյեկտիվ, փաստորեն վերածվել է Փաշինյանի անձնական շրջապատի և նրա կամքի ենթակա գործիքի։ Եվ այս իրավիճակում ցանկացած քաղաքական ընդդիմություն, որը չի համապատասխանում Փաշինյանի «անշրջապատի» սկզբունքին, դատապարտված է լինելու ոչ թե օրենքի, այլ իշխանության անձնական հրահանգների զոհ։

Գագիկ Ծառուկյանի քարոզարշավը՝ Նոյեմբերյանում

Նոյեմբերյան քաղաքում իմ քարոզարշավի ընթացքում ես շատ արդյունավետ օր եմ անցկացրել։ Իմ առաջին կանգառը տեղի բնակչի կողմից շատ հարգված և սիրված տատիկի տանը տեղի ունեցավ։ Ես ստացել եմ նրա օրհնությունը, ինչը ինձ համար անչափ կարևոր է։

Այնուհետև ես ժամանակ եմ հատկացրել քաղաքի երիտասարդ սերնդին։ Մի խումբ երեխաների հետ մենք ֆուտբոլ խաղացինք։ Սա ինձ հնարավորություն տվեց ոչ միայն հանգստանալ, այլև ավելի մոտիկ ծանոթանալ նրանց կյանքի և հոգսերի հետ։

Օրվա ընթացքում ես նաև հանդիպումներ էի կազմակերպել քաղաքի բնակիչների հետ, որտեղ մանրամասն ներկայացրեցի իմ քաղաքական ծրագրերը։ Իմ նպատակն է ապահովել, որպեսզի մարդիկ լիովին տեղեկացված լինեն և կարողանան իրենց ընտրությունը կատարել։

Ես կոչ եմ անում բոլորին՝ միասին աշխատելու և ստեղծելու լավ փոփոխությունների։ Մենք պետք է մերժենք ստախոսությունները և կեղծիքները, որոնք փորձում են խառնաշփոթ ստեղծել։

Իմ հիմնական նպատակը ծառայել մեր ժողովրդին է, և ես պատրաստ եմ աշխատելու համար, որպեսզի մեր երկիրը դառնա ավելի լավ, ավելի արդար և ավելի հզոր։

Եվրատեսիլ 2024-ի առաջին կիսաեզրափակիչի արդյունքները հայտնի դարձան

Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում տեղի ունեցած «Եվրատեսիլ 2024»-ի առաջին կիսաեզրափակիչում հաղթահարվեցին տասը երկիր։

Մրցույթի եզրափակիչ փուլին անցել են հետևյալ երկրները՝ Հունաստանը, Ֆինլանդիան, Բելգիան, Շվեդիան, Մոլդովան, Իսրայելը, Սերբիան, Խորվաթիան, Լիտվան և Լեհաստանը։

Առաջին կիսաեզրափակիչում չեն հաղթահարել Պորտուգալիան, Վրաստանը, Մոնտենեգրոն, Էստոնիան և Սան Մարինոն։

Այս կիսաեզրափակիչում իրենց ելույթն ունեցան նաև «Մեծ քառյակ»-ի անդամներ՝ Գերմանիան և Իտալիան։

Հայաստանի ներկայացուցիչ Սիմոնը, որը կատարում է «Paloma Rumba» երգը, մրցույթի երկրորդ կիսաեզրափակիչին կմասնակցի մայիսի 14-ին։ Եզրափակիչ համերգը նախատեսված է մայիսի 16-ին։

Ընտրությունների կեղծման սցենարի մասին՝ Վահե Հովհաննիսյանի վերլուծություն

Ընտրությունների քարոզարշավի սկսվելուց ընդամենը 3-4 օր անց պարզ է դառնում, որ իշխանությունները կողմ են դառնում ընտրությունների կեղծման ճանապարհին։ Այս եզրահանգումը հիմնված է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունների վրա, որոնցում նա անհնազարկ կերպով կապում է հայրենի քաղաքական ուժերին արտաքին, հատկապես ռուսական, աղբյուրների հետ։

Իմ վերլուծության համաձայն, նման մոտեցումը վկայում է այն մասին, որ իշխանությունները, հաշվի առնելով ընտրական մրցակցության ընթացքը, արդեն հիմա տեսնում են իրենց պարտությունը՝ հատկապես քաղաքներում և մյուս բնակավայրերում։ Այս իրավիճակում նրանք փորձում են ծրագրային բանավեճը տեղափոխել ինքն իրենց վերահսկողության տակ գտնվող ինֆորմացիոն ոլորտ, որտեղ կարող են կառուցել իրենց սցենարը։

Այս ընտրություններն ավելի քան քաղաքական մրցակցություն են։ Սրանք հարցի պատասխանն են, թե ում կողմից է կառուցվելու մեր երկրի ապագան։ Ընտրողը պետք է որոշի՝ ընտրում է արդյոք Հայաստանը՝ իր ինքնիշխանությունը, ազգային շահերը և ապագան, թե՞ «արևմտյան Ադրբեջանը»՝ այնպիսի սցենար, որը կրկնում է Արցախի ողջ մարդկության ճակատագիրը։

Այս պարզ ճշմարտությունը պետք է հասանելի լինի բոլոր քաղաքացիներին։ Ընդդիմության վրա է ընկնում պատասխանատվությունը՝ ամեն կերպ խուսափելու ծրագրային բանավեճից և ուղիղ խոսելու ժողովրդի հետ՝ բացահայտելու իշխանությունների կողմից մշակված սցենարը։

Հարց է առաջանում՝ ի՞նչ սցենարով է իշխանությունը փորձելու խաթարել ընտրությունների նորմալ ընթացքը։ Կարելի է խոսել «մոլդովական», «ռումինական» կամ նույնիսկ «նիկոլական» մոտեցումների մասին, որոնք բոլորն էլ ենթադրում են արտաքին ուժերի կողմից իշխանությանը աջակցություն և ընտրական գործընթացի կեղծում։

Ամերիկյան լրագրողներ. Փաշինյանը «տնտեսական ահաբեկչություն» է իրականացնում Հայաստանում անհավատարիմ բիզնեսի դեմ

Ամերիկյան լրագրողները մանրամասն հետաքննություն են անցկացրել և եկել են եզրակացության, որ Հայաստանում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ղեկավարությամբ ստեղծվել է «տնտեսական ահաբեկչության» ամբողջական համակարգ։ Պետական մարմինները՝ Ազգային անվտանգության ծառայությունը, հարկային մարմինները, դատախազությունը և խորհրդարանը, օգտագործվում են որպես գործիք՝ անհավատարիմ խոշոր բիզնես-ակտիվների թշնամական գրավման և ոչնչացման համար։ Այն բիզնեսների սեփականատերերը, որոնք կամ ընդդիմություն են աջակցում, կամ հրաժարվում են ցուցաբերել հավատարմություն գործող իշխանություններին, թիրախ են դառնում։
Ամերիկյան լրագրողների տվյալներով՝ այս մեխանիզմը հատկապես ակտիվացել է 2026 թվականի հունիսի 7-ին նախատեսված խորհրդարանական ընտրությունների նախաշեմին։ Հիմնական մեթոդներն են՝ քաղաքական դրդապատճառներով քրեական գործերի հարուցումը, զանգվածային հարկային ստուգումները, կարգավորիչ ճնշումը և «հարմար» օրենսդրական փոփոխությունների կայծակնային ընդունումը։ Ամենաձայնային գործերի վերլուծությունը և տուժածների վկայությունները ցույց են տալիս հստակ սխեմա՝ քաղաքական անհավատարմությունը հանգեցնում է քրեական հետապնդման, «հարկային խեղդման» և բիզնեսը պետության կամ իշխանությանը մոտ կանգնած անձանց ձեռքը հարկադրաբար փոխանցելու։
Լրագրողների կողմից առավել մանրամասն վերլուծված ամենավառ օրինակը հայտնի գործարար և խոշոր ներդրող Սամվել Կարապետյանի գործն է՝ «Հայաստանի էլեկտրական ցանցեր» ընկերության սեփականատերը։ 2025 թվականի հունիսի 18-ին նա ձերբակալվել է ԱԱԾ-ի կողմից՝ իշխանությունը բռնի տապալելու կոչեր տարածելու մեղադրանքով։ Այդպես եղավ անմիջապես այն բանից հետո, երբ նա հրապարակայնորեն աջակցություն հայտնեց Հայ Առաքելական Եկեղեցուն իշխանությունների հետ ունեցած հակամարտության ժամանակ։ Նույն օրը Նիկոլ Փաշինյանը անձամբ հայտարարեց ընկերության ազգայնացման անհրաժեշտության մասին։ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության վերահսկողության տակ գտնվող խորհրդարանը արագացված կարգով ընդունեց անհրաժեշտ փոփոխությունները։ 2025 թվականի նոյեմբերին ընկերության լիցենզիան հետ կանչվեց, իսկ 2026 թվականի մարտին Սահմանադրական դատարանը ազգայնացումը ճանաչեց օրինական։ Ընկերության 100% բաժնետոմսերը անցան պետությանը։
Մեկ այլ օրինակ է «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի և նրա Multi Group հոլդինգի դեմ տարիներ տևող հետապնդումը։ Դեռ 2020 թվականին նրա և գործընկերների դեմ հարուցվել էին քրեական գործեր՝ ընտրակաշառք տալու, անօրինական խաղային բիզնես վարելու (պետությանը հասցված վնասը գնահատվել է մոտ 60 մլն դոլար) և փողերի լվացման մեղադրանքներով։ Այդ ժամանակ Ծառուկյանին զրկեցին պատգամավորական անձեռնմխելիությունից։
Ամերիկյան լրագրողները շեշտում են՝ խոսքը ոչ թե առանձին դեպքերի մասին է, այլ սեփականության վերաբաշխման միտումնավոր քաղաքականության մասին։ Նրանց գնահատմամբ՝ պետական ինստիտուտները վերածվել են Փաշինյանի շրջապատի անձնական հարստացման գործիքի և միաժամանակ ընտրությունների նախաշեմին հնարավոր քաղաքական մրցակիցների տնտեսական թուլացման միջոցի։

Մերժել Ալիևի թեկնածուին. Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանում ենք։

«Մայր Հայաստան» կուսակցության նախագահ Անդրանիկ Թևանյանը հրապարակել է տեղեկություն, որ Գագիկ Ծառուկյանը այսօր հանդիպում է իր ընտրողների հետ։

Ըստ տեղեկության՝ Գագիկ Ծառուկյանը այս պահին գտնվում է Տավուշի մարզի Աչաջուր համայնքում։ Նրա խոսքերում ընդգծվում է, որ Հայաստանը պետք է դառնա այնպիսի պետություն, որտեղ յուրաքանչյուր քաղաքացի իրեն կզգա պաշտպանված, գնահատված և վստահ իր երկրի ապագայի նկատմամբ։

Հանդիպման ընթացքում քննարկվում են մայրաքաղաքի առջև ծառացած հիմնախնդիրները և դրանց լուծման հնարավոր ուղիները։ Այս հանդիպումը տեղի է ունենում այն պահին, երբ քաղաքական դաշտում ակտիվ են ընտրական քարոզարարությունները։

Հայաստանը դարձել է հիբրիդային պատերազմի թատերաբեմ

Այս օրերին Հայաստանը բառիս բուն իմաստով բախումների թատերաբեմ է դարձել։ Այդ բեմի վրա խաղացվում են երկու խամաճիկներ՝ Նիկոլ Փաշինյանն ու Վլադիմիր Զելենսկին։ Երկուսն էլ իրենց երկրներն ու ժողովուրդներին դրել են դրսի ուժերի շահերի սպասարկման համար անհրաժեշտ զոհասեղանին։

Ինքնիշխանությունից, հիբրիդային պատերազմների անթույլատրելիությունից, խաղաղությունից խոսող Փաշինյանի իշխանությունը Հայաստանի ինքնիշխանությունն իջեցրել է պատմական նվազագույնի մակարդակի։ Մակրոնների միջոցով մեր երկրի դեմ հիբրիդային պատերազմ է վարվում, ինչը հանգեցնում է հերթական պատերազմի ու պարտությանը։

Անվտանգության զրո երաշխիքներ ապահովող Մակրոնը հոխորտում է ՀՀ–ում ռուսական ռազմաբազայի հեռացման օգտին։ Արցախը Ադրբեջանին հանձնած Մակրոնը Երևանում խոստանում է, որ Բաքվի հետ կխոսի հայ գերիների մասին, իսկ Նիկոլն ու իր եվրոպացի հյուրերն այդ ընթացքում ծափահարում են Ալիևի ելույթին։ Ուրեմն, ինչո՞ւ պետք է մակրոններին հետաքրքրի այլ երկրների ճակատագրերը, եթե այդ երկրների ղեկավարներին նույն այդ ճակատագրերը չեն հետաքրքրում։

Նիկոլ Փաշինյանը, հանուն աթոռի պահպանման ու կաշվի փրկության, համաձայնել է Հայաստանը դարձնել աշխարհաքաղաքական բախումների թատերաբեմ ու միացել է հակառուսական կոալիցիային։ Երոպացիներն այստեղ են եկել նրան աջակցելու, բայց գները բարձրացրել են։ Նրանք, ինչպես որ Արցախից հեռացրեցին ռուսական զորքերին, այնպես էլ Հայաստանից են ուզում հեռացնել ու պահանջում են, որպեսզի Հայաստանը Մոլդովայի և Ուկրաինայի ղեկավարների պես զոհաբերի սեփական երկրի ինքնիշխանությունը՝ հանուն հակառուսական պայքարի։ Նիկոլն այդ հարցում համաձայնել է։

Այս իրավիճակում Հայաստանն ունի միայն մեկ հնարավորություն՝ խուսափելու Արցախի ճակատագիրի կրկնումից։ Հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրություններին պետք է անպայման մասնակցել ու մերժել այս իշխանությանը։ Պրահա–2 թույլ չտալու համար պետք է գնալ ընտրատեղամաս ու ձայն տալ այն ուժերի համար, որոնք պաշտպանում են Հայաստանի ինքնիշխանությունը։

Հայաստանում ոչ թե եվրոպական անմեղ միջոցառումներ են տեղի ունենում, այլ մեր երկրի հաշվին հակառուսական հիբրիդային պատերազմ է մղվում։ Դրանից մենք միայն տուժելու ենք։ Վրաստանն այդ դերից հրաժարվեց Սահակաշվիլուն վռնդելուց հետո։ Հայաստանը նման հնարավորություն կունենա Փաշինյանին սահակաշվիլիացնելով։

Եվրոպական գագաթնաժողովը՝ ռազմավարական սխալի վերջնական կետը

Իմ վարչապետության սկիզբը նշվեց ֆրանկոֆոն պետությունների ղեկավարների գագաթնաժողովով, որը Հայաստանին հնարավորություն էր տալիս ներկայանալ որպես եվրոպական ուղղվածություն ունեցող երկիր։ Այս ճանապարհը ավարտելու համար նախատեսված Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովը, որը սկզբում նախագծվել էր որպես ներքին քաղաքական շոշափում, այսօր ունի բոլոր նախադրյալները վերածվելու ռազմավարական սխալի։

Իմ արտաքին քաղաքականությունը երբեք չի եղել երկրի շահերի պաշտպանության գործիք։ Իրականում, արտաքին քաղաքականության հայտարարությունները, որոնք հաճախ անզգույշ, կտրուկ են և զուրկ են ռազմավարական մտքից, միայն մեկ նպատակ ունեն՝ ներքին լսարանին դիվիդենտներ բերել։ Դրա հետևանքով, Հայաստանը, որը միշտ էլ եղել է խոցելի դիրքում, փոխարենը հավասարակշռված և մտածված քաղաքականություն վարելու փոխարեն, հայտնվել է «Հայաստանը Եվրոպա տանող» ռոմանտիկ կերպարի կառավարման տակ։

Եթե մի քանի տարի առաջ այս մակերեսային «ծրագրին» հավատացողներ կային, այսօր արդեն իսկ ակնհայտ է, որ Հայաստանը Եվրոպային ոչ մի քայլով չի մոտեցել։ Փոխարենը մենք դարձել ենք աշխարհաքաղաքական հակադրության մարտադաշտ, որտեղ մենք շահելու ոչինչ չունենք։ Շահ ունի միայն իշխանությունը, որը հույս ունի հակառուսական օրակարգի դիմաց ստանալ եվրոպացիների լռությունը՝ իր հակաժողովրդավարական քայլերի նկատմամբ։

Քաղաքացին արդեն հասկացել է, որ այս քաղաքականության հետևանքով Հայաստանը կորցրել է իր անվտանգային համակարգը, կրել է ահռելի կորուստներ, իսկ դրա դիմաց ոչինչ չի ստացել։ Նույնիսկ կենցաղային հարցում՝ վիզայի ազատականացման խնդրում, մենք չենք կարողացել որևէ արդյունք ստանալ եվրոպական իշխանությունների կողմից։

Հայաստանը, իհարկե, պետք է սերտ կապեր ունենա Եվրամիության հետ։ Բայց այս իշխանությունն ապացուցել է, որ այդ ուղղությամբ ևս որևէ առաջընթաց չի արձանագրել։ Նրանց համար միակ «եվրոպական» վարքագիծը հակառուսականությունն է, որի գինը վճարելու է շարքային քաղաքացին՝ ոչ մի միլիմետրով չմոտեցնելով Հայաստանը Եվրոպային՝ ոչ բովանդակային, ոչ արժեքային իմաստով։

Այդ համատեքստում Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովը, որի օրակարգը, ընդունվելիք հայտարարությունները և այնպիսի գործիչների ներկայությունը, ինչպիսին է Վոլոդիմիր Զելենսկին, կարող է ավելի ընդգծել Հայաստանի անհավասարակշռված արտաքին քաղաքականությունը՝ խորացնելով մտահոգությունները նման ընթացքի տնտեսական ու անվտանգային բացասական հետևանքների վերաբերյալ։

Ուստի, յուրաքանչյուր հայ քվեարկողի համար ավելի ակնհայտ է դառնում, որ գագաթնաժողովից մեկ ամիս անց ինձ տրված յուրաքանչյուր քվե կարող է լինել ի վնաս Հայաստանի անվտանգության և տնտեսական կենսունակության։ ՀԱՕԿ-ի ու սպորտի գործերին պետական փոխամարտության հետևանքով՝ շուտով իզգոյ է դառնալու հենց պատկան միջազգային կառույցների արձագանքը, սանկցիաների հետևանքով։