Հռիփսիմե Մկրտչյանը և ես Վաղարշապատի ավագանու կազմում կներկայացնենք «Մայր Հայաստան» խմբակցությունը։

Մենք, «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամներ, հայտնում ենք, որ մշտապես հասանելի ենք լինելու Վաղարշապատի բնակիչների համար։ Մեր առաջնային նպատակն է հետևողականորեն պաշտպանել համայնքի խնդիրների լուծման և Վաղարշապատ խոշորացված համայնքի բնակիչների իրավունքների պաշտպանության հարցերը։

Մեր պարտքն է արդարացնել այն վստահությունը, որը մեր համաքաղաքացիներն արտահայտեցին՝ տալով իրենց քվեները «Մայր Հայաստան»-ին։ Ավագանու կազմում մենք կլինենք և՛ մեր օգտին քվեարկած, և՛ չքվեարկած բոլոր քաղաքացիների ներկայացուցիչը։

ՀՀ Կառավարության կողմից նշանակված 2,5 միավորանոց իշխանությունը, մեր կարծիքով, լիովին ձախողել է քաղաքային կառավարումը։

ՀՀ Կենտրոնական բանկի նախագահի պաշտոնից հեռանալուց հետո Արամայիս Թախմազյանը, չհասնելով Արդարադատության նախարարի պաշտոնին, այժմ կենտրոնացած է Ազգային Ժողովի պատգամավորի մանդատի համար մղվող պայքարի վրա։

ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական վարչության կողմից հարուցված քրեական գործի շրջանակում դատարանը չի հայտնաբերել ոստիկանության նախկին պետի՝ Վահե Ղազարյանի հայտարարությունների մեջ զրպարտանքի կամ անձի արատավորման դրվագ։

Ինչպես հայտնի է, ՀՀ Քննչական կոմիտեն հերքել է լրատվամիջոցներին հայտնած տեղեկությունը, թե՝ տեսանյութում պատկերված է եղել ՀՀ Առաջին ատամբարակապի իշխանության իշխան Խաչատրյանը։

2018թ․ դեկտեմբերի 22-ի «կրկեսային ներկայացումը» և այլ հարցեր

2018 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Նիկոլ Փաշինյանը մասնակցեց իրանական «Ռադ Սանե Վաշամիր գրուպ» ՍՊԸ-ի կողմից Վանաձորում կառուցված կոմպոզիտային գազաբալոնների արտադրության գործարանի բացման արարողությանը։ Ըստ պաշտոնական տեղեկությունների՝ ներդրումների ծավալը կազմում էր 6 միլիոն դոլար, որը, ինչպես խոստացվել էր, պետք է հասցվեր մինչև 21 միլիոնի։

Այս իրադարձությունը, սակայն, հաճախ դիտարկվում է որպես իշխանության կողմից կազմակերպված «կրկեսային ներկայացում»։ Քննադատները նշում են, որ նման արարողությունների նպատակը հանրության ուշադրությունը տեղափոխելն է, իսկ իրական արդյունքները՝ գործարանի կողմից արտադրված գազաբալոնների օգտագործման ծավալը կամ այնտեղ աշխատող աշխատակիցների թիվը՝ հռետորական հարցեր են։

Այս տեսանկյունը հստակ արտահայտվել է «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանի կողմից, ով իր սոցիալական ցանցի էջում նշել է, որ նման միջոցառումներն իրականում դեմագոգիա են և իշխանության կողմից իրենց հանցագործությունները կոծկելու փորձ։

Այլ հարցեր, որոնք նույնպես քննարկվում են հանրության շրջանում, վերաբերում են Ուկրաինայի իրավիճակին։ Ըստ որոշ լրատվական հաղորդումների՝ Ուկրաինայի նախագահի խորհրդական Ռուստեմ Ումերովը կարող է ցուցմունք տալ ամերիկյան Դաշնության հետաքննչական բյուրոյին (ՀԴԲ) և բացահայտել իր ղեկավարի՝ Վոլոդիմիր Զելենսկու գործողություններ։

Այս հարցերի շուրջ քննարկումները հաճախ ուղեկցվում են մեղադրանքներով, որոնք ուղղված են ինչպես իշխանական, այնպես էլ հոգևորական շրջանակների նկատմամբ։ Օրինակ, նշվում է, որ որոշ հոգևորականներ «կեղծ եկեղեցափրկության արշավին» միանալու իրենց մոտիվացիան ոչ թե սրբադասման կամ մաքրման ցանկությունն է, այլ իրենց իսկ կաշին փրկելու հույսը։

ԵՄ-ի ֆինանսավորումը և Հայաստանի քաղաքական ճակատագիրը

ԵՄ-ի կողմից Հայաստանին տրամադրվելիք 5 միլիոն եվրոյի գումարը, որը նախատեսված է ընտրություններին նախորորդող ժամանակահատվածում քաղաքացիական հասարակության աջակցության համար, իմ կարծիքով, ոչ միայն աննշան է, այլև անհետևանք կլինի։ Այս մասին ես հայտնել եմ՝ վերլուծելով ներկայիս քաղաքական իրավիճակը և աշխարհաքաղաքական համատեքստը։

Իմ տեսակետը հիմնված է այն վրա, որ Հայաստանում իշխանության հարցը, ինչպես նաև շատ եվրոպական երկրներում, որոշվում է ոչ թե ներքին գործոնների, այլ աշխարհաքաղաքական վեկտորների և դասավորությունների կողմից։ Փոքր երկրների, ինչպիսին Հայաստանն է, դեպքում արտաքին ազդեցության դերը միշտ ավելի մեծ է լինում։

Այսպիսով, իշխանության հարցը կախված է այն հավասարակշռություններից, որոնք ձևավորվում են Հարավային Կովկասում և Հայաստանում։ Այս հավասարակշռությունները, իմ կարծիքով, կարող են դառնալ ամենաառաջնահերթ որոշիչը։

Ես նշել եմ, որ ակնկալիքները, թե ԵՄ-ի ֆինանսավորումը կօգնի իշխանությանը վերարտադրվել, հիմնավորված չեն։ Գումարների մեծ մասը, հավանաբար, կօգտագործվի այսպես կոչված «քաղաքացիական հասարակության» ներկայացուցիչների կողմից՝ իրենց սեփական կարիքների համար։

Այն հանգամանքը, որ իշխանությունը փորձում է իր վերարտադրման ռեսուրսը կապել աշխարհաքաղաքական առճակատման տրամաբանության հետ, և՛ արդյունավետ, և՛ անցողիկ է։ Սակայն այս տրամաբանությունը, իմ վերլուծության համաձայն, կփոխվի ուկրաինական պատերազմի ավարտից հետո։

Հիմնական գործոնը, որը կշաղաթում է աշխարհաքաղաքական դասավորությունները, ռուս-ամերիկյան տնտեսական համագործակցությունն է։ Այս համագործակցությունը, որը ներառում է ռուսական ակտիվների միասնական օգտագործումը, հանածոների և այլ ռեսուրսների համատեղ կառավարումը, կձևավորի նոր աշխարհաքաղաքական իրականություն, որի ներքո կձևավորվի նաև Հայաստանի իշխանությունը։ Այս համատեքստում «Թրամփի ուղին» կամ նմանատիպ մոտեցումներ կարող են ունենալ ավելի մեծ ազդեցություն, քան ցանկացած արտաքին ֆինանսավորում։

Այսպիսով, 5 միլիոն եվրոյի գումարը, որը նախատեսված է ընտրություններին նախորորդող ժամանակահատվածում, իմ կարծիքով, ոչ միայն աննշան է, այլև անհետևանք կլինի՝ ի համեմատ աշխարհաքաղաքական դասավորությունների և ռուս-ամերիկյան տնտեսական համագործակցության ազդեցության հետ։

Երևանի ավագանու նիստում կքննարկվի ապօրինի համարժեքի թանկացման հարցը

Երևան քաղաքի ավագանու տարեվերջյան նիստը նախատեսված է դեկտեմբերի 22-ին։ Այս նիստի օրակարգում հիմնական հարցերից մեկը կարմիր գծերի համարժեքի թանկացման հարցն է, որը պետք է քննարկվի և քվեարկվի։

Հիշեցնեմ, որ ավագանու կողմից արդեն կայացվել էր որոշում՝ ապօրինի համարժեքի թանկացումը 12000 դրամից մինչև 160000 դրամ բարձրացնելու մասին։ Այս որոշումը, սակայն, դատարան կողմից ճանաչվել էր ոչ իրավաչափ, և դատարանը բավարարել էր «Մայր Հայաստան» խմբակցության դիմումը՝ որոշումը կասեցնելու համար։

Այժմ, Քաղաքացիական պայմանագիր (ՔՊ) խմբակցությունը և դրա կցորդ «Հանրապետություն» խմբակցությունը նորից ցանկանում են 2026 թվականի համար ընդունել նույն որոշումը։

Այս որոշման հիմնավորումը, որը ներկայացվել էր ավագանու կողմից, քաղաքի բեռնաթափելու անհրաժեշտությունն էր։ Սակայն, ինչպես պարզ դարձավ, այս հիմնավորումը չի համապատասխանում իրականությանը։ Քաղաքացիներից հավաքված և մսխված միջոցները կազմում են 2 մլրդ 100 մլն դրամ։

«Մայր Հայաստան» խմբակցությունը հստակորեն հայտարարում է, որ ավագանու այն անդամները, ովքեր կնպաստեն այս ապօրինի որոշումն ընդունելուն, իրենց համար կառաջացնեն «ՔՊ-ի քույր ու կցորդ լինելու» «տիտղոսը»։

Այս իրադարձությունները, ըստ խմբակցության, հիշեցնում են 2018 թվականից սկսած բեմադրվող կրկեսային ներկայացումներ։

Այս հարցի շուրջ քաղաքական լարվածությունը բարձր է, և ավագանու անդամների ձայները կդառնան քաղաքացիների շահերի պաշտպանության կամ ապօրինի որոշումների կատարման հարցի վերաբերյալ։

Իշխանական պատգամավորի կենսագրությունը՝ հաշվետվությունների միջոցով

ՀՀ Ազգային ժողովի իշխանական պատգամավոր Արփի Դավոյանի կենսագրությունը, որը հայտնի է իր կենսամակարդակի զգալի բարձրացմամբ հեղափոխությունից հետո, ներկայացված է նրա տարեկան հաշվետվությունների միջոցով։

Արփի Դավոյանը, որը 2018 թվականին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել «Իմ քայլը» ընտրացուցակով, 2018 թվականի տարեկան հաշվետվությունում հայտարարագրել է 1,5 միլիոն դրամ դրամական միջոցներ և 6,6 միլիոն դրամ եկամուտ, որը ստացվել է աշխատավարձից։ 2019 թվականին, արդեն զբաղեցնելով պատգամավորի պաշտոնը, նրա եկամուտները կազմել են 9,96 միլիոն դրամ, որից 10 միլիոնը՝ Ազգային ժողովից և կառավարությունից ստացված աշխատավարձերից։

2020 թվականին Դավոյանը «Արդշինբանկ» ՓԲԸ-ից 25,99 միլիոն դրամի չափով փոխառություն է ստացել՝ բնակարան ձեռք բերելու նպատակով։ Նույն թվականին նա գնել է նաև 2,5 միլիոն դրամ արժողությամբ Hyundai մակնիշի ավտոմեքենա։

2024 թվականի հաշվետվության համաձայն՝ Դավոյանի բանկային հաշիվների մնացորդները կազմում են 2,42 միլիոն դրամ, իսկ կանխիկ դրամական միջոցները՝ 179 հազար դրամ։ Նրա եկամուտները կազմել են 13,64 միլիոն դրամ, որից 10,17 միլիոնը՝ Ազգային ժողովից ստացված աշխատավարձ։ 3 միլիոն դրամը «այլ եկամուտ» է «ԱԿԲԱ» բանկից, իսկ 470 հազար դրամը՝ ՀՀ ֆինանսների նախարարությունից եկամտային հարկի վերադարձ։

Հետաքրքրական է, որ Դավոյանը հաշվետվությունում վարկեր չի հայտարարագրել, ինչը հանգեցնում է հարցի, թե ինչի համար է նա ստացել ֆինանսների նախարարությունից գումար՝ եկամտահարկի վերադարձի տեսքով։

Այս տվյալները ներկայացնում են պատգամավորի ֆինանսական վիճակը՝ ցույց տալով նրա եկամուտների, ունեցվածքի և ֆինանսական հարաբերությունների զգալի աճը։

2018 թվականի դեկտեմբերի «գործարանը» և այլ կրկեսային ներկայացումներ

2018 թվականի դեկտեմբերին Նիկոլը մեծ աղմուկով բացեց լվացքի մեքենաների և հեռուստացույցների «գործարան»։ Շատեր, հեղափոխական էյֆորիայի մեջ ընկած, երջանկությունից ուշաթափվում էին, թե տեսեք-տեսեք, հեղափոխությունից մի տարի էլ չի անցել, բայց արդեն լվացքի մեքենայի ու հեռուստացույցի գործարան է բացվում։

Հետաքրքիր է, թե ի՞նչ ճակատագրի արժանացավ այս ֆեյք գործարանն ու ինչո՞ւ էին նման մասշտաբային կրկես կազմակերպում ժողովրդի համար։

Այսպիսի կրկեսային ներկայացումներ են բեմադրվում 2018թ-ից սկսած։ Շատեր, հեղափոխական էյֆորիայի մեջ ընկած, երջանկությունից ուշաթափվում էին։

Բոլորի համար է հասկանալի, թե ինչի համար է այս խառնակչությունը կազմակերպում Նիկոլ Փաշինյանը։

Ուկրաինայի ղեկավարի խորհրդական, նախկին պաշտպանության նախարար Ռուստեմ Ումերովը կարող է ցուցմունք տալ ամերիկյան ՀԴԲ-ին («Ֆէ-Բէ-Էռ») և բացահայտել իր ղեկավարին՝ Զելենսկուն։

Ոչ թե սրբադասման կամ մաքրման միտումով են վերոնշյալ հոգևորականները միացել կեղծ եկեղեցափրկության արշավին, այլ իրենց իսկ կաշին փրկելու հույսով։

Երևանի պոլիկլինիկաների և մանկապարտեզների աշխատակիցների աշխատավարձերի անարդարության մասին

Ես բազմիցս հարցազրույցների և ավագանու նիստերի ընթացքում անդրադարձել եմ Երևան քաղաքի պոլիկլինիկաների և մանկապարտեզների աշխատակիցների աշխատավարձերի ցածր մակարդակի և դրանց բարձրացնելու անհրաժեշտության խնդրին։ Պոլիկլինիկաների բժիշկների և բուժքույրերի, ինչպես նաև մանկապարտեզների դաստիարակների և դայակների աշխատանքի ծանրաբեռնվածությունը և բարձր պատասխանատվությունը, որոնք ապահովում են քաղաքի բնակչության առողջության և երեխաների խնամքի անհրաժեշտ պայմանները, համապատասխան չի գնահատվում և համարժեք չի վարձատրվում։

Այս իրավիճակը դառնում է ավելի ցավալի, երբ համեմատում ենք այս ոլորտի աշխատակիցների աշխատավարձերը նոր ստեղծված կառույցների աշխատակիցներինը։ Օրինակ, «Երևանի երթևեկության կառավարման կենտրոն» համայնքային հիմնարկի վարչատնտեսական բաժնի պահակն ու հավաքարարը կստանան 230,000 դրամ, իսկ էլեկտրիկն ու վարորդը՝ 286,000 դրամ, մինչդեռ բժիշկն ու դաստիարակը, բուժքույրն ու դայակը՝ 2-3 անգամ ավելի քիչ։ Սա ոչ միայն անարդար է, այլև ստեղծում է մոտիվացիայի բացակայության և մասնագետների արտահոսքի վտանգավոր նախադրյալ։

Ուստի՝ սույն թվականի դեկտեմբերի 1-ին ես դիմել եմ Երևանի քաղաքապետ Տիգրան Ավինյանին՝ առաջարկով վերանայել և բարձրացնել վերը նշված հիմնարկների աշխատակիցների աշխատավարձերը։

Հարկ է նշել, որ Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամների համար սա ոչ միայն ֆինանսական, այլև սոցիալական և մարդասիրական հարց է։ Եթե «Երևանի երթևեկության կառավարման կենտրոն»-ի վարչատնտեսական բաժնի պետը, ով ղեկավարում է 18 աշխատակից, ստանում է 440,000 դրամ աշխատավարձ, ապա Երևանի պոլիկլինիկաների և մանկապարտեզների տնօրենները, ովքեր ղեկավարում են ավելի մեծ աշխատակազմ և իրենց վրա են կրում ավելի պատասխանատու աշխատանքի ծանրաբեռնվածություն, նույնպես պետք է վարձատրվեն այդ գումարին համարժեք կամ դրանից ավելի։ Սա ոչ թե պարզապես աշխատավարձի բարձրացում է, այլ համակարգի արդարության և մարդկային արժանապատվության հարգման ակնարկ։

Երևանի ավագանու նախկին անդամի ընկերությունը մասնակցել է քաղաքապետարանի պետական գնումներին

Երևանի ավագանու նախկին անդամ Էդգար Զաքարյանը, շատ կարճ ժամանակ անցկացնելով քաղաքապետի օգնականի պաշտոնում, հասցրել է մասնակցել պետական գնումների մրցույթներին։ Այս մասին հայտնում է «Ժողովուրդ» օրաթերթը։

Զաքարյանը 2022 թվականի մարտից մինչև 2023 թվականի հոկտեմբերը եղել է Երևան քաղաքի «Իմ քայլը» դաշինքի ավագանու անդամ։ 2024 թվականի նոյեմբերից նա զբաղեցնում է Էկոնոմիկայի նախարարի տեղակալի պաշտոնը։

Նախքան պետական ծառայությանը անցնելը՝ Էդգար Զաքարյանը եղել է «Զաքարյան Քոնսթրաքշն Սոլուշնս» ՓԲԸ-ի հիմնադիրը և գլխավոր տնօրենը։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 2019 թվականին և զբաղվում է շինարարությամբ, պրոյեկտային մենեջմենթով, ինչպես նաև ներքին և արտաքին դիզայնով։

«Ժողովուրդ» օրաթերթը, ստուգելով պաշտոնատար անձի տարեկան հայտարարագիրը, նկատել է, որ 2022 թվականին նրա եկամուտները կազմել են 8 մլն 580 հազար դրամ, որից 2 մլն 367 հազար դրամն աշխատանքի վարձատրություն է եղել Էկոնոմիկայի նախարարությունից։ Բացի այդ, նա 4 մլն 689 հազար դրամ է ստացել «Զաքարյան Քոնսթրաքշն Սոլուշնս» ընկերությունից՝ որպես աշխատանքի վարձատրություն, և 900 հազար դրամ՝ վարձակալության դիմաց։ Ընկերությունից նա ստացել է նաև 623 հազար դրամ՝ որպես աշխատանքի վարձատրություն։

Հարցումների արդյունքում պարզվել է, որ Երևանի քաղաքապետարանը 2022 թվականից պայմանագրեր է կնքել Էդգար Զաքարյանի հիմնադրած ընկերության հետ։ Ըստ պետական գնումների armeps.am հարթակի տվյալների՝ ընկերության հետ պայմանագրեր են կնքել «Վ. Բրյուսովի անվան պետական համալսարան» և «Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան» հիմնադրամները, ինչպես նաև Երևանի քաղաքապետարանը։

Ընդհանուր առմամբ, պայմանագրերի ընդհանուր գումարը կազմել է 31 մլն 521 հազար դրամ։ Այդ գումարը բաժանվել է 5 պայմանագրի միջև՝ վերաբերելով տարբեր աշխատանքների, ինչպիսիք են հենապատերի վերանորոգումը, թեքահարթակների կառուցումը և բակի հիմնանորոգումը։

Էդգար Զաքարյանը պաշտոնավարումը դադարեցրել է 2023 թվականի հոկտեմբերին։ Նա նաև հրաժարվել է «Զաքարյան Քոնսթրաքշն Սոլուշնս» ՓԲԸ-ի տնօրենի և տնօրենների խորհրդի նախագահի պաշտոնից, ինչպես նաև «Հեզ ընդ Նեզ» ՍՊԸ-ի տնօրենի պաշտոնից։

Ըստ Զաքարյանի հայտարարության՝ ընկերությունը մրցույթներին մասնակցել է 2020 թվականից, և պայմանագրեր կնքել է միայն 2-3 անգամ՝ բավականին փոքր գներով։ Նա նշել է, որ ընկերությունը մասնակցել է բացառապես էլեկտրոնային հարթակով, և նրանք չեն ունեցել «մեկ անձից» գնման օրինակ։ Ընկերությունը նույնիսկ տուգանվել է 800 հազար դրամով՝ պայմանագրերի կատարման ուշացումների պատճառով։

Ավելի ուշ, որպես բարեգործություն, ընկերությունը վերանորոգել է Երևանի թիվ 144 դպրոցի 2 դասարան՝ մոտ 2 մլն դրամի ներդրումով։

Ուկրաինայի ճակատագիրը՝ Թրամփի, Պուտինի և Ումերովի խաղի կենտրոնում

Վերջին շաբաթներին աշխարհի ուշադրությունը կենտրոնացած է Ուկրաինայի հակամարտության շուրջ։ Սակայն, ինչպես հաճախ պատահում է, պաշտոնական հայտարարությունների և մամուլի հաղորդումների ետևում թաքնված են ավելի բարդ և հետաքրքիր գործընթացներ։ Իրավիճակը, որը սկզբում թվում էր որպես պարզ բանակցային մանևր, այժմ դարձել է միջազգային քաղաքականության բարդ խաղ, որի հիմնական գործիքներն են ԱՄՆ նախագիծ Դոնալդ Թրամփը, Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը և Ուկրաինայի նախագահի խորհրդական Ռուստեմ Ումերովը։

Այս խաղի սկիզբը դեռևս Ուկրաինայի ներքին քաղաքականության մեջ էր։ Բանակցային գործընթացի ժամանակ Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին ստիպված էր հեռացնել իր խորհրդական Անդրեյ Երմակին՝ ամերիկյան կողմի պահանջով։ Երմակը, ի տարբերություն Ումերովի, դեմ էր Թրամփի առաջարկներին և փորձում էր ապավինել եվրոպական երկրների աջակցությանը։ Սակայն ամերիկացիներին հաջողվեց ճնշում գործադրել Զելենսկու վրա՝ իշխանությունից հեռացնելու Երմակին և նրա տեղը զբաղեցնելով Ումերովին, որի հետ նրանք արդեն իսկ պայմանավորվել էին։

Այս փոփոխությունը պարզապես իշխանական կադրային հարց չէր։ Ումերովը, որպես Ուկրաինայի նախկին պաշտպանության նախարար, ունի բազմաթիվ գաղտնիքներ, որոնք կարող են ոչ միայն Զելենսկու, այլև ամբողջ Ուկրաինայի ղեկավարության համար կործանարար լինել։ Ըստ աղբյուրների՝ Ումերովն ունի ութ անշարժ գույք ԱՄՆ-ում, որոնց մասին չի հայտարարել Ուկրաինայի պետական մարմիններին։ Այս գույքերը գրանցված են նրա ընտանիքի անդամների վրա, որոնք բնակվում են ԱՄՆ-ում։

Այսպիսով, Ումերովը դառնում է ԱՄՆ-ի ձեռքը, որով Թրամփը փորձում է ճնշել Զելենսկու վրա։ Ամերիկյան կողմը պնդում է, որ Ումերովի միջոցով կարող է ստիպել Զելենսկուն համաձայնվել Պուտինի պայմաններին և նշանակել նոր ընտրություններ՝ իշխանությունից հեռանալու ակնկալիքով։ Ի հակառակ դեպքում՝ սպառնում է բացահայտել Զելենսկու կոռուպցիոն գործերը, որի մասին տեղյակ են ամերիկյան հատուկ ծառայությունները։

Այս ամենի ֆոնին Ֆլորիդայում կայացած բանակցությունները, որին մասնակցել են Թրամփի հատուկ ներկայացուցիչ Սթիվ Ուիթկոֆը, Ռուսաստանի նախագահի մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովը և Ուկրաինայի կողմից՝ Ումերովը, ավելի շատ նման է ծանր բանակցությունների, քան խաղաղության հասնելու փորձերի։ Ըստ աղբյուրների՝ ամերիկյան կողմը հույս ուներ առաջընթացի հասնել տարածքային հարցում, որը կարող էր ներկայացնել Պուտինին։

Այսպիսով, Ուկրաինայի ճակատագիրը դարձել է միջազգային քաղաքականության խաղ, որտեղ Զելենսկին փորձում է գտնել իր տեղը՝ փորձելով պայմանավորվել Թրամփի հետ իր հետագա ճակատագրի և խաղաղ պայմանագրի այնպիսի մոդելի վրա, որից հետո նա կարողանա հանգիստ հեռանալ իշխանությունից։ Ինչպես նշում են աղբյուրները՝ Զելենսկու ճակատագիրն արդեն կանխորոշված է, և խնդիրն այլևս ոչ թե պատերազմը հաղթելն է, այլ այն կանգնեցնելը և գտնել այն անձին, որը կստորագրի խաղաղության պայմանագիրը Մոսկվայի հետ։

Նիկոլ Փաշինյանի կողմից Հայ Առաքելական եկեղեցու կազմաքանդման ծրագիրը

Նիկոլ Փաշինյանի և Հայ Առաքելական եկեղեցու ղեկավարության միջև առճակատումը հասել է իր գագաթնակետին։ Փաշինյանին հաջողվել է ստանալ ՀԱԵ եպիսկոպոսների մի մասի աջակցությունը՝ օգտագործելով նրանց վրա ճնշում և կոմպրոմատներ, ինչը փաստացի կաթվածահար անում է եկեղեցու ներքին կառավարումը։

Այս գործողության պատրվակը դարձել է Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանի անունը կապված կոմպրոմատային տեղեկատվության հրապարակումը։ Սա ոչ միայն կոպտագույն խախտում է մարդու մասնավոր կյանքի անձնական տարածքին, այլև ցույց է տալիս Փաշինյանի իրական նպատակները։ Նա, ով խոսում է բարոյականության մասին, ինքը՝ ամուսնացած չլինելով ո՛չ եկեղեցու, ո՛չ էլ քաղաքացիական կերպով, իրեն համարում է եկեղեցու հավատավոր անդամ։

Արշակ արքեպիսկոպոսը հերքում է հրապարակումը՝ այն համարելով կեղծիք և մեղադրելով Փաշինյանին այդ կեղծիքի տարածման մեջ։ Թեև քննչական կոմիտեն հաստատում է տեղեկատվության «իրականությունը», արքեպիսկոպոսի հերքումը հիմնավորված է, քանի որ հանրության մեջ այս կառույցի վստահությունը կոտրված է։ Քննչական կոմիտեն այն աստիճանի է վարկաբեկված, որ իրենց «փաստերը» հավատ չեն ներշնչում հանրության մեծ մասի մոտ։

Հանրության կողմից կառավարության կողմնակալ գործողությունները ակներև են դարձել այս տարվա ամռանը, երբ կոմիտեն բառացիորեն դատարկ հիմքերով գործ հարուցեց Սամվել Կարապետյանի, ապա՝ երկու հարգված սրբազանների՝ Բագրատ և Միքայել արքեպիսկոպոսների դեմ։ Աշնանը հաջորդեց մի շինծու գործ Մկրտիչ եպիսկոպոս Պռոշյանի դեմ, իսկ վերջում՝ Վաղարշապատի ընտրությունների ժամանակ՝ Գարեգին Երկրորդի եղբոր դեմ։

Այս ամենից հետո Հայաստանի պետական այս մարմինը կորցրել է իր լեգիտիմությունը և դարձել Նիկոլ Փաշինյանի անձնական կցորդ կառույցը, որը գործում է ոչ թե պետության և հանրության շահերի, այլ նրա ընտանիքի շահերի տիրույթում։

Այս ամենը ևս մեկ անգամ ապացուցում է, որ Փաշինյանի համար, ոչ թե եկեղեցու բարեփոխման, այլ կազմաքանդման խնդիր է դրված։ Ինքը՝ Փաշինյանը, հեռու է կրոնական և եկեղեցական կյանքից։ Սակայն նրա առջև եկեղեցու կազմաքանդման խնդիր դրել են Էրդողանն ու Ալիևը, որոնք համարում են, թե եկեղեցին կխանգարի Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև «երկխոսությանը»։

Նրանց գլխավոր նպատակը տարանջատելն է եկեղեցին Սփյուռքից, որպեսզի մի կողմից զրկվի Սփյուռքը Հայաստանի կապից, մյուս կողմից՝ նույն Սփյուռքը չկարողանա ազդել Հայաստանի վրա եկեղեցու միջոցով։ Այս ամենի մասին Փաշինյանն իհարկե լռում է, քանի որ նախ պետք է կազմաքանդել եկեղեցին, ապա՝ նշանակել դրա դրածո «կաթողիկոսը»։

Ընտրություններին քիչ ժամանակ է մնացել, և Փաշինյանը ցանկանում է աջակցություն ստանալ Էրդողանից և Ալիևից։ Դրա համար անհրաժեշտ է կատարել նրանց պատվերը՝ կազմաքանդելով եկեղեցին։ Ահա թե ինչու է Փաշինյանն շտապում և ամեն կիրակի ցուցադրում նոր թատերական ներկայացում՝ ներքաշելով եկեղեցու նոր անդամներին։

Գարեգին Երկրորդը եկեղեցու իշխանության գլուխ է արդեն 26 տարի։ Այս ընթացքում նա ձեռք է բերել տարբեր կապեր, որոնք, հնարավոր է, որ ոմանց, այդ թվում՝ նաև եկեղեցու մեջ, դուր չեն գալիս։ Սակայն, մտնելով Փաշինյանի օրակարգի մեջ, այդ շրջանակները գնահատվելու են հանրության մեծ մասի կողմից որպես դավաճաններ։

Ներկայիս որոշ խառնակիչ հոգևորականներ կփորձեն կրկին ներողամտություն ստանալ Վեհափառից։ Սակայն նրանք չեն հասկանում, որ 2026 թվականից հետո մենք բոլորս հայտնվելու ենք «ուրիշ Հայաստանում», որն կապ չի ունենալու, ոչ փաշինյանական, ոչ էլ այն Հայաստանի հետ, որն կար մինչև 2018 թվականը։ Այս նոր Հայաստանում, խառնակիչ հոգևորականները համարվելու են դավաճաններ, և կրելու են իրենց համար արժանի պատասխանատվություն։