Հայոց Եկեղեցին ունի կանոնադրություն և աշխատում է դրա վերջնականացման ուղղությամբ

Վերջերս շրջանառվում է անհիմն պնդումը, թե Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին չունի կանոնադրություն։ Այս պնդումը հակասում է իրականությանը։

Հայոց Եկեղեցին դարեր շարունակ առաջնորդվել է եկեղեցական ժողովների ընդունած կանոններով և Հայրապետական կոնդակներով։ Դեռևս Վազգեն Ա Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի գահակալության օրոք Հայոց Եկեղեցին ձեռնամուխ է եղել ՀԱՍԵ Սահմանադրության ստեղծմանը, որի աշխատանքները շարունակվել են Գարեգին Ա Վեհափառի և ավելի լայն թափով՝ ներկայիս Գարեգին Երկրորդ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի գահակալության շրջանում։

2009 և 2014 թթ․ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում գումարված Եկեղեցական-Ներկայացուցչական ժողովների (ԵՆԺ) ընթացքում հաստատվել են Ազգային-Եկեղեցական ժողովի (ԱԵԺ), Եկեղեցական-Ներկայացուցչական ժողովի, Գերագույն հոգևոր խորհրդի (ԳՀԽ) կանոնադրությունները, ինչպես նաև թեմական, ծխական կանոնադրությունների ուղենիշները։ Հաստատված և պատրաստի այս կանոնադրությունները գործածելի են մեր եկեղեցում, որոնց վերջնական վավերացումը պետք է կատարվի նաև ԱԵԺ-ի կողմից։

Ուստի «կանոնադրություն չունի» անհարկի պնդումը ճշմարտության հետ որևէ աղերս չունի։ Ավելին՝ Վեհափառ Հայրապետի տնօրինությամբ ստեղծված համապատասխան հանձնախմբերը շարունակում են այս ուղղությամբ աշխատանքները՝ վերջնական տեսքի բերելու ՀԱՍԵ Սահմանադրությունը, որի ընդունումը կդառնա իսկապես կարևոր և հանգրվանային իրադարձություն մեր եկեղեցու կյանքում։

Միևնույն ժամանակ ցավ ի սիրտ պետք է արձանագրենք, որ կանոնադրությունների մշակման հանձնախմբերի աշխատանքները խաթարված են, քանի որ նրանց ատենապետներն այժմ ապօրինաբար ազատազրկված են։

Ինչ վերաբերում է ԱԵԺ ժողովի գումարմանը, հարկ ենք համարում ընդգծել, որ Ամենայն Հայոց Հայրապետի ցանկությունն է եղել և է՝ յոթ տարին մեկ գումարել ԱԵԺ՝ քննարկելու համար Հայոց Եկեղեցու առաջ ծառացած խնդիրներն ու մարտահրավերները, լուծումներ տալու առկա հարցերին և նախանշելու մեր եկեղեցու գործունեության առաջնահերթությունները։ Ցավոք, այն հետաձգվեց համավարակի և արցախյան պատերազմի պատճառներով։ Հուսով ենք, որ առաջիկային Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում տեղի կունենա ԱԵԺ, որը կպատասխանի և լուծումներ կտա առաջադրված խնդիրներին ու մտահոգություններին։

Իշխանության և եկեղեցու միջև աճող լարվածությունը. Փաշինյանի կողմնակից հոգևորականների ազդեցությունը

Վերջին ամիսներին Հայաստանում տեղի ունեցող քաղաքական իրադարձությունների հետևում ծավալվում են նաև այնպիսի պատմություններ, որոնք, թեև ոչ այնքան հայտնի, բայց ոչ պակաս հետաքրքրություն են ներկայացնում։ Այս հոդվածը վերաբերում է իշխանության և հոգևորականության միջև աճող լարվածությանը, որը, թերևս, ավելի բարդ է, քան պարզ հակամարտություն։

Իշխող քաղաքական կուսակցության՝ «Քաղաքացիական պայմանք»-ի (ՔՊ) շրջանակներում հոգևորականների ակտիվությունը նկատելիորեն աճել է։ Այս հոգևորականներից հատկապես առանձնանում են Հովհաննավանքի կարգալույծ քահանա Ստեփան Ասատրյանը և բալթյան երկրների թեմի առաջնորդ Վազգեն արքեպիսկոպոս Միրզախանյանը։ Նրանք ոչ միայն հանդես են գալիս իշխանության կողմնակցությամբ, այլև, ըստ որոշ ակտիվիստների, իրենց ելույթներով և քարոզներով ավելի ակտիվ են դարձել, քան վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը։

Այս իրավիճակը խորացել է այն բանից հետո, երբ Վազգեն արքեպիսկոպոսը, թողնելով իր պարտականությունները բալթյան երկրների թեմում, մեկ ամսից ավելի շաբաթներ շարունակ մնացել է Հայաստանում՝ ամբողջությամբ նվիրվելով իշխանության պրոպագանդային։ Նրա դերը իշխանական կառույցներում այնքան էլեգանտ է, որ նրան անվանում են «Նիկոլի սրտի կաթողիկոսը»։

Այս հոգևորականների ակտիվությունը, սակայն, ոչ միայն քաղաքական հարցերի շուրջ է։ Վազգեն արքեպիսկոպոսը նախօրեին հանդես է եկել վիճահարույց հայտարարությամբ՝ պնդելով, որ իր ծառայության ընթացքում վիրահայոց թեմում շփվել է թուրքերի, ադրբեջանցիների և այլ իսլամադավան ժողովուրդների ներկայացուցիչների հետ, բայց չի տեսել նրանց պատրաստակամությունը՝ Հայաստանը կուլ տալու համար։ Այս հայտարարությունը, որը հակիրճ ասած, ադրբեջանա-թուրքական քարոզչական բնույթ է կրում, ավելի է խորացնում հարցը՝ թե ինչպես է եկեղեցին ներքաշվում իշխանական քաղաքական խաղերում։

Այս ամենի ֆոնին բարձրանում է նաև հարցը՝ թե ով է իրականում ղեկավարում այս գործընթացը։ Ըստ տեղեկությունների, եպիսկոպոսները, որոնք ներգրավված են եկեղեցու ներսում տեղի ունեցող «մաքրումների» գործում, ավելի արատավոր պատմություններով են հայտնի, քան այն մեղադրանքները, որոնք վերագրվում են կաթողիկոսին։ Այսպիսով, իշխանության կողմից հոգևորականության օգտագործումը կարող է ունենալ ոչ միայն քաղաքական, այլև ավելի խորը, կառուցվածքային հետևանքներ՝ վնասելով եկեղեցու հեղինակությունը և խորացնելով հասարակության մեջ առկա անվստահությունը։

Հայաստանի եկեղեցին՝ աշխարհաքաղաքական խնդիրների լուծման գործիք

Հետխորհրդային հանրապետություններում, և հատկապես Հայաստանում, Արևմուտքի կողմից ուղղափառ եկեղեցիների վրա իրականացվող ճնշումները պետք է դիտարկել որպես աշխարհաքաղաքական խնդիրների լուծման միջոց։ Այս տեսակետը հայտնեց քաղաքագետ, «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Ստեփան Դանիելյանը։

Իմ կարծիքով, համաշխարհային փորձը հստակ ցույց է տալիս, որ եկեղեցիները ունեն քաղաքական ազդեցություն։ Դրանց միջոցով ձևավորվում են պետություններ, արժեհամակարգեր, ազգեր և հասարակություններ։ Ժամանակակից դարաշրջանում շատերը կարծում են, որ եկեղեցիները դուրս են մնացել քաղաքականության ոլորտից, սակայն Ուկրաինայի և Վրաստանի իրադարձությունները հակառակն են ապացուցում։ Ուկրաինայում ռուս եկեղեցին դուրս մղելը աշխարհաքաղաքական խնդիրների լուծման միջոց էր, իսկ Վրաստանում այդ փորձը ձախողվեց՝ հիմնականում եկեղեցու հակազդեցության շնորհիվ։ Միխեիլ Սաակաշվիլիի իշխանությունը փլուզվեց, և Թբիլիսին այսօր ինքնուրույն քաղաքականություն է վարում։

Հայաստանում ընթացող իրադարձությունները, որտեղ իշխանությունները հակաեկեղեցական քարոզարշավ են իրականացնում՝ Ամենայն հայոց կաթողիկոսին և եկեղեցու բարձրաստիճան հոգևորականներին անվանելով «լրտեսներ», նույնպես պետք է դիտարկել այս համատեքստում։

Այս հարցի վերաբերյալ հետաքրքիր տեսակետ է ներկայացնում նաև ամերիկացի միսիոներ Ջեյքոբ Փարսլին, ով իր «Հայաստանի ոսկեդարը» հոդվածում նշում է, որ Հայաստանը ավելի քան 650 տարվա ընթացքում առաջին անգամ հրապարակայնորեն վերադարձել է իր քրիստոնեական արմատներին։ Նրա կարծիքով՝ Հայաստանը մամլուքների, օսմանների և ավելի ուշ՝ Սովետի վասալ պետություն էր։ Նույնիսկ 1991 թվականի անկախության հռչակումից հետո Հայաստանը երբեք զերծ չի եղել Ռուսաստանի ազդեցությունից, այդ թվում՝ Հայ առաքելական եկեղեցու։ Սակայն Նիկոլ Փաշինյանի և նախագահ Վահագն Խաչատուրյանի ղեկավարությամբ Հայաստանը ոչ միայն դադարեց Ռուսաստանի վասալ լինել, այլև բացվեց արևմտյան երկրների ճշմարիտ քրիստոնյաների օրհնությունների և բարգավաճման համար։

Իմ կարծիքով, Փարսլին իր հոդվածում փաստացի ասում է, որ Հայ առաքելական եկեղեցին «վատ քրիստոնեություն է», և նրանք փորձում են ներմուծել «քրիստոնեության այլ տարբերակ»։ Այս գործընթացի մեջ ներգրավված է Փաշինյանը, և դրա ակտը Երևանում անցկացված «աղոթքի նախաճաշն էր», որը նրանց պատկերացմամբ իրական քրիստոնեության դրսևորումներից մեկն է։

Արևմուտքը ներկայիս իշխանությունների ձեռքով փորձում է Հայ առաքելական եկեղեցին ձևափոխել ինչ-որ ավետարանական եկեղեցու։ Դրա մասին են վկայում նաև իշխանությունների հայտարարությունները, թե «կաթողիկոսին պետք է ընտրի ժողովուրդը», «եկեղեցին պետք է վերադարձվի ժողովրդին» և այլն։ Նրանք նույնիսկ առաջարկում են, որ եկեղեցին պետք է լինի միայն Հայաստանյան, այսինքն՝ միավորի միայն Հայաստանի թեմերը, իսկ մյուսները կարող են անցնել Կիլիկիո կաթողիկոսությանը, որն էլ արևմտյան վերահսկողության տակ է։

Այս ամենի հետևանքը կարող է լինել հայկական եկեղեցու ինքնուրույնության կորստը։ Ռուսաստանում, Վրաստանում և Իրանում չեն հանդուրժի «5-րդ շարասյունը»՝ Արևմուտքի վերահսկողության տակ գտնվող Հայոց թեմերի տեսքով։ Հետևաբար, այդ երկրներում հայկական եկեղեցիները կդառնան ինքնավար պատրիարքարաններ։

Այս գործընթացի վտանգներն ավելի շատ են ու մեծ։ Հայ առաքելական եկեղեցին աշխարհի տարբեր երկրներում ունի կիրակնօրյա դպրոցներ, իսկ եկեղեցին ազգային ինքնության պահպանման գործում կարևորագույն դեր ունի։ Այս ամենի հետևանքը կարող է լինել հայկական ազգային ինքնության և մշակույթի աստիճանական ձուլումը։

Այսպիսով, Հայաստանի եկեղեցին, որը դարեր շարունակ եղել է ազգային ինքնության և հավատի խորհրդանիշ, այսօր դարձել է աշխարհաքաղաքական խաղի գործիք, որի հաջողությունը կախված է ոչ թե հավատից, այլ քաղաքական հաշվարկներից։

Արտավազդ Սահակյանը մահվանից օրեր առաջ հարցաքննվել է Արծրուն Մարգարյանի գործով

ՀՀ ՆԳ և ԱԱՆ նախկին փոխնախարար, գեներալ-մայոր Արծրուն Մարգարյանի մահվան աղմկահարույց գործը, որի շուրջ տարիներ շարունակ շրջանառվում էին տարբեր ենթադրություններ, վերսկսվել է։

Ըստ տեղեկությունների՝ վերսկսված քրեական գործի շրջանակում հարցաքննվել է նաև հանրահայտն ու վաստակավոր բժիշկ, ԵՊԲՀ պատվավոր պրոֆեսոր Արտավազդ Սահակյանը։ Նրա անունը, որպես վկա, արդեն երկար տարիներ շրջանառվում էր հանրային լրատվամիջոցներում։

Հիշեցնենք, որ Արծրուն Մարգարյանը 1999 թվականի փետրվարի 9-ին պաշտոնապես հաստատված վարկածի համաձայն, ինքնասպանություն է գործել։ Գործը, որը հայտնի է որպես «Սրբազան պայքար», մինչ օրս շրջապատված է բազմաթիվ անպատասխան հարցերի և ենթադրությունների։

Վերսկսման պատճառը, ըստ իրավապաշտպանների և մեդիա շրջանակների, այն է, որ իշխանությունները փորձում են օգտագործել այս հին պատմությունը քաղաքական նպատակներով։ Ընդդիմության ներկայացուցիչներն այս քայլը մեկնաբանում են որպես փորձ՝ կասկածի տակ դնելու գործով առանցքային վկա Հրանտ Պապիկյանի ցուցմունքները, որը 2020 թվականի պատերազմի օրերին գերեվարվել է և չի կարող հաստատել կամ հերքել իր խոսքը։

Արտավազդ Սահակյանի մասին տեղեկությունները հայտնի դարձան այն բանից հետո, երբ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Արթուր Խաչատրյանը նշեց, որ վերջին անգամ բժշկին տեսել է հերթապահության ժամանակ, որտեղ Սահակյանը պատմել է, որ կանչվել է Քննչական կոմիտե։ Խմբակցության պատգամավորի խոսքով՝ բժիշկը վերադարձել է անտրամադիր և վիրավորված, նույնիսկ խոսել է Արծրուն Մարգարյանին հնարավոր արտաշիրիմում անելու մասին։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունեցել մահվանից օրեր առաջ, ինչը նորից հրահրել է հասարակության մեջ հետաքրքրություն և բանավեճներ գործի շուրջ։

ԱԺ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության ղեկավարի գույքի հայտարարագրում հայտնաբերված անհամապատասխանությունը

Ազգային ժողովի «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության ղեկավար Հայկ Կոնջորյանը և իր կինը՝ Շուշան Ալեքսանյանը, 2024 թվականի հուլիսին ձեռք են բերել Երևանի Առինջ Բ թաղամասում գտնվող առանձնատուն։ Այս տեղեկությունը պարզվել է 2025 թվականի մայիսի 29-ին Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողով ներկայացված գույքի, եկամուտների և ծախսերի հայտարարագրից։

Հայտարարագրում նշված է, որ բնակելի տունը ձեռք է բերվել 54 մլն դրամով՝ «Հայէկոնոմբանկ» Բանկի կողմից տրամադրված հիպոթեկային վարկի միջոցով։ Ըստ բանկի տվյալների՝ վարկը կազմել է 48 մլն 238 հազար դրամ։

Սակայն, ինչպես պարզվեց, առանձնատանը նման գնով ձեռք բերելու համար անհրաժեշտ է ավելի մեծ գումար։ Ըստ «Միլոն մայնինգ» ՍՊԸ-ի, որը վաճառել է առանձնատունը, նման բնակելի տարածքի մեկ քառակուսի մետրի արժեքը կազմում է 420 հազար դրամ։ Քանի որ առանձնատան ներքին մակերեսը 240 քմ է, սակայն գնվելու դեպքում վճարվում է միայն բնակելի մակերեսի՝ 180 քմ-ի արժեքը, ապա հաշվարկը ցույց է տալիս, որ գործարքի իրական արժեքը կազմում է 75 մլն 600 հազար դրամ։

Այսպիսով, Հայկ Կոնջորյանի հայտարարագրում նշված գումարը 21 մլն 600 հազար դրամով ցածր է իրական գնից։

Հարցադրումը հարցի առնչությամբ ուղարկելով՝ Հայկ Կոնջորյանը պատասխան չի տվել, սակայն նշել է, որ համաձայն «Հանրային ծառայութան մասին» ՀՀ օրենքի՝ համարվում է հայտարարատու և ներկայացրել է իր գույքի հայտարարագիրը։

Այս անհամապատասխանությունը հարուցում է լուրջ հարցեր՝ առնչությամբ ոչ միայն Կոնջորյանի անձնական գործարքների, այլև պետական պաշտոնատար անձանց կողմից ներկայացվող հայտարարագրերի ճշգրտության և հնարավոր կոռուպցիոն ռիսկերի։

Ի դեպ, նշանակության առումով նման գործարքի պայմանագրային արժեքը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ այն որոշում է, թե արդյոք անշարժ գույքի ձեռքբերման հետ կապված եկամտային հարկը կարելի է հետ ստանալ։ Հարկային օրենսգրքի համաձայն՝ հարկը կարելի է վերականգնել, եթե գործարքի արժեքը չի գերազանցում 55 մլն դրամը։

Արշակ արքեպիսկոպոսի գործով հրապարակված կեղծ տեղեկությունների վերաբերյալ հայտարարություն

Որպես Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանի պաշտոնական ներկայացուցիչ և պաշտպան՝ ստիպված եմ հակազդել վերջին օրերին հանրությանը հասած կեղծ և իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկատվությանը։

Վահագն Ալեքսանյանի կողմից հրապարակված հայտարարությունում, որը վերաբերում է Արշակ սրբազանի շուրջ ընթացող իրադարձություններին, կատարվել են բացահայտ սուտ և կեղծիքներ, որոնք ուղղակիորեն վնասում են մեր հայրենիքի հոգևոր և ազգային միասնությանը։

Ամենաակնհայտ կեղծիքն այն պնդումն է, թե իբրև փորձաքննությամբ հաստատվել է, որ Արշակ արքեպիսկոպոսին վերագրվող տեսագրությունը չի ստեղծվել արհեստական բանականության կամ որևէ այլ տեխնոլոգիական միջոցով։ Սա բացահայտ սուտ է։

Պաշտոնապես հայտարարում եմ, որ մինչ այս պահը չկա որևէ փորձագիտական եզրակացություն, որը կարող էր հերքել տվյալ տեսագրության կեղծ լինելը։ Այսպես կոչված «փորձաքննությունը» իրականում հանդիսանում է հայտնի կես էջանոց փաստաթուղթ, որտեղ փորձագետը նշել է բացառապես մի բան․ «կարելի է եզրակացնել, որ լուսանկարներում պատկերված է միևնույն անձը»։ Այսինքն՝ այս «փորձաքննությունը» վերաբերում է բացառապես տեսագրությունից հանված կադրի համեմատությանը Արշակ սրբազանի լուսանկարներից մեկի հետ, ոչ թե ինքնին տեսագրության իսկ կեղծ լինելու հարցին։

Ավելին, քննիչը փորձաքննություն նշանակելիս անգամ չի տվել փորձագետին հարց, թե արդյոք տեսագրությունը կեղծված չէ։ Այսպիսով, հրապարակված տեղեկատվությունը ոչ միայն սխալ է, այլև կեղծիքի կառուցվածքով։

Այս իրավիճակը ցույց է տալիս, թե ինչպես են որոշ անձինք, օգտվելով իրենց պաշտոնական դիրքերից, փորձում, թեև անհաջող, ապակայունացնել մեր հայրենիքի հոգևոր կառույցները և սերմանել թշնամանք հայ ժողովրդի մեջ։ Այս գործողությունները, որոնք ներառում են նաև գաղտնալսումների օգտագործումը և դրանցից պատառիկների կցումը քրեական գործերին, խիստ խախտում են օրինականությունը և ազգային ինքնությունն ու միասնությունը։

Այս հայտարարությունը հրապարակվում է իմ անունից՝ որպես Արշակ արքեպիսկոպոս Խաչատրյանի պաշտպան՝ ճշմարտությունը պաշտպանելու և հանրությանը տեղեկացնելու նպատակով։

Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի հոգևորականները դատապարտել են Հայաստանի իշխանությունների գործողությունները

Վլադիվոստոկից մինչև Կալինինգրադ, Միջին Ասիայից մինչև Բելառուս և Մոլդովա տարածված Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի հոգևորականների, թեմական խորհրդի և տարբեր քաղաքների ծխական խորհուրդների ատենապետերի ու ներկայացուցիչների ժողովի ավարտին ընդունվել է համատեղ հայտարարություն, որում խստորեն դատապարտվում են Հայաստանի Հանրապետության իշխանությունների կողմից իրականացվող գործողությունները։

Հայտարարության մեջ նշվում է, որ հոգևորականները խորապես մտահոգված են և դատապարտում են իշխանությունների կողմից իրականացվող «հակասահմանադրական, հակաեկեղեցական, աստվածամերժ գործողությունները», որոնք, նրանց կարծիքով, ուղղված են հոգևորականների և եկեղեցասեր զավակների ապօրինի կալանավորմանը։

Հայտարարության հեղինակները կարծում են, որ այս գործողությունները քայքայում են ազգային միասնությունը, երկպառակություն և թշնամանք են սերմանում հայ ժողովրդի մեջ։

Հայտարարության մեջ հստակ նշվում է, որ հոգևորականները հաստատում են իրենց անմնացորդ հավատարմությունը համայն հայության հոգևոր կենտրոն՝ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնին և ազգընտիր հայրապետ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին։

Հայտարարությունը հրապարակվել է ի պատասխան Հայաստանում ընթացող իրադարձությունների և իշխանությունների գործողությունների։

Գյումրու Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում տեղի ունեցածի մասին

Հոկտեմբերի 29-ի շրջիկ պատարագի ձախողումը Գյումրու Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում ավելին էր, քան պարզապես ծեսի անցկացման անհաջողությունը։ Այն դարձավ Գյումրու բնակիչների կողմից իրենց դժգոհության հստակ և կոմպլեքս արտահայտումը։

Իրավիճակի սկիզբը դրվել էր Միքայել Աջապահյանի կալանավորումն ու դատապարտումը։ Դրանից հետո Շիրակի թեմի բոլոր 24 քահանաները միաձայն մերժել են 24 հոգանոց խմբով «նիկոլական ոճով» պատարագ մատուցելու առաջարկը։ Նրանք հրաժարվել են հարգանքի տուրք տալ կաթողիկոսին և թեմի առաջնորդին, ինչը, ըստ նրանց, կխախտեր եկեղեցական կարգը։

Սակայն այս հրաժարումը քահանաների անձնական որոշումը չէր։ Գյումրու բնակիչները, որոնց իշխանական շրջանակներն անվանում են «թարս չափալախ», ցույց են տվել իրենց դժգոհությունը իշխանությունների կողմից Գյումրի բերված եպիսկոպոսներին՝ Կճոյանին և մյուսներին։ Նույնիսկ բյուջետային հիմնարկների աշխատողների՝ դպրոցներ և մանկապարտեզներ, կողմից կազմակերպված մասնակցությունը մեծ արդյունք չի տվել։

Հատկանշական է, որ երկրաշարժի տարեկան հիշատակի օրը՝ դեկտեմբերի 7-ին, պատարագին ներկայացվածների մեծ մասը Երևանից ժամանած «նիկոլական» փոքրիկ խումբն էր, որը հետևում է իշխանական շրջանակներին։ Այդ օրը նույնիսկ եկեղեցու մոմավաճառը հրաժարվել է իր աշխատանքը շարունակել։

Իմ հաղորդակցությունները ցույց են տալիս, որ իրադարձությունները ծավալվել են ավելի խորը մակարդակի։ Գյումրու Սուրբ Աստվածածին եկեղեցում տեղի ունեցած պատարագի մասին տեսագրությունից հանված կադրերը համեմատվել են Արշակ սրբազանի լուսանկարներից մեկի հետ՝ «փորձաքննության» շրջանակում։ Ավելի մտահոգիչ է այն հանգամանքը, որ այս խցում գաղտնալսում է կատարվում։ Իմ աղբյուրները հաստատում են, որ նույնիսկ սրբազանների խոսակցություններից պատառիկներ արդեն կցել են քրեական վարույթներին, ինչը, ըստ իրավաբանների, կոպտագույն օրինախախտում է։

Այս իրադարձությունների արդյունքում Շիրակի թեմի հոգևորականները, Հայրապետական մաղթանքով, վերականգնել են կանոնականությունը։ Նրանք հստակորեն հայտարարել են, որ որևէ եպիսկոպոսի մասնակցությունը, եթե այն տեղի է ունենում թեմակալ առաջնորդի հոգևոր իշխանության շրջանցումով և եկեղեցական կարգի ու կանոնի անտեսմամբ, կանոնական կոպտագույն խախտում է։

Կենդանիների պաշտպանության օրենսդրական փաթեթը՝ սպառնալիք կենդանիների և նրանց փրկիչների համար

Մենք սկսել ենք ստորագրահավաք «Կենդանիների պատասխանատու վերաբերմունքի մասին» վտանգավոր օրենսդրական փաթեթի դեմ։ Այս օրենքը, ինչպես այն ներկայացված է, հարվածում է ոչ թե դաժան մարդկանց, այլ նրանց, ովքեր անդադար փորձում են փրկել և խնամել անօթևան կենդանիներին։

Այս նախագիծը, որը պետք է լիներ ստերջացման և մարդասիրական ծրագրերի աջակցության գործիք, փաստացի բացում է ճանապարհ ճնշումների համար և ստեղծում է հիմք կենդանիների զանգվածային ոչնչացման։ Եթե այն ընդունվի ներկայիս տեսքով, այն կունենա ողբերգական հետևանքներ՝ ոչ միայն կենդանիների, այլև նրանց շուրջ հավաքված կամավորների, խնամակալների և բոլոր նրանց, ովքեր չեն կարող անտարբեր մնալ ցավի ու սովի կողքով, համար։

Այս օրենքը վտանգում է կենդանիների փրկման և խնամքի գործում ներգրավված անհատների և կազմակերպությունների գոյությունը։ Այն սահմանում է նոր, անհիմն սահմանափակումներ, որոնք կդժվարացնեն կամ անհնար կդարձնեն կենդանիների փրկումը փողոցներից, նրանց բուժումը և խնամքը։

Մենք պահանջում ենք անհապաղ դադարեցնել օրենքի այս տարբերակի առաջխաղացումը և սկսել բաց, հասարակական քննարկում։ Այս քննարկումը պետք է ընդգրկի ոլորտի բոլոր կողմերը՝ անասնաբույժների, կենդանապաշտպանների, կենդանիների խնամքով զբաղվող կազմակերպությունների և ոլորտի մասնագետների։ Միայն համատեղ ջանքերով կարող ենք ստեղծել օրենսդրություն, որը կպաշտպանի և՛ կենդանիներին, և՛ նրանց փրկիչներին։

Մենք կոչ ենք անում բոլորին, ովքեր կարևորում են կենդանիների բարեկեցությունը, միանալ մեր պայքարին՝ ստորագրելով հանրագիրը և տարածելով այն իրենց շրջապատում։ Յուրաքանչյուր ստորագրություն՝ մեկ աստղ, որը պաշտպանում է թե՜ կենդանիներին, թե՜ մեր հասարակության մարդասիր մարդկանց։

Շիրակի թեմի հոգևորականաց հայտարարությունը

Մենք՝ Շիրակի թեմի հոգևորականաց դասը, հայտնում ենք, որ հիմա և միշտ, մեր կոչումին վայել, անշեղորեն կանոնական Սուրբ Պատարագ ենք մատուցելու։ Մեր հավատարմությամբ առ Միածնաէջ Սուրբ Էջմիածին և նրա օրինավոր գահակալ՝ Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Սրբազնագույն Կաթողիկոս, հիշատակելու ենք մեր Հայրապետի և թեմակալ առաջնորդ Բարձրաշնորհ Տ. Միքայել Արք. Աջապահյանի անունները։

Ի գիտություն մեր հավատավոր ժողովրդի հայտնում ենք, որ եթե, բացի մեր թեմի հոգևորականներից, որևէ մեկը Շիրակի թեմի եկեղեցիներից մեկում, և մասնավորապես Սուրբ Յոթ Վերք եկեղեցում, Պատարագ մատուցի, կնշանակի՝ առաջնորդանիստը բռնազավթված է։ Սա խոչընդոտում է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Շիրակի թեմի օրինական գործունեությունը և խաթարում է կրոնական ծեսի՝ Սուրբ Պատարագի, իրավասու հոգևորականի կողմից մատուցումը՝ խաթարելով հավատացյալների հոգևոր պահանջների իրացումը։

Յոթ Վերքը հաղթահարել է թուրքական երկու օկուպացիա, և այս անարդարությունը ևս կհաղթահարվի պատվով։

Մենք պահանջում ենք դադարեցնել օրենքի այս տարբերակի առաջխաղացումը և սկսել բաց հասարակական քննարկում՝ անասնաբույժների, կենդանապաշտպանների և ոլորտի մասնագետների մասնակցությամբ։ Ակցիան իրականացվում է Սուրբ Սարգիս Եկեղեցու մոտ։

Թող հիշեն հրոսակները. Սբ Յոթվերքը հրաշագործ է և զորավոր, և չի՛ ներելու աստվածամարտներին։

Եկեղեցու դեմ Փաշինյանը հարձակվել է Փաշազադեի հրահանգով։ Սա հակապետական է, հակասահմանադրական, հակաքրիստոնեական և հակամարդկային։