Չմտածված կառավարման արդյունքը. Երևանի տրանսպորտային համակարգի ճգնաժամ

Նոյեմբերի 27-ին կառավարությունը Երևանի քաղաքապետարանին ավելի քան 3 մլրդ դրամ հատկացրեց՝ բյուջեի ճեղքվածքը փակելու նպատակով։ Այս միջոցները կուղղվեն տրանսպորտային համակարգին, քանի որ կանխատեսվում է, որ տարեսկզբին նախատեսված 21.3 մլրդ դրամից մոտ 5.5 մլրդ դրամով պակաս կհավաքագրվի։

Այս թերի հավաքագրումը հստակ ցույց է տալիս, որ տրանսպորտի սակագնի թանկացման դեմ բոյկոտը լայնամասշտաբ էր։ Սակայն, եթե իշխանությունները գործել ըստ հիմնավորված պլանավորման, այլ ոչ թե ագահության, նման իրավիճակը կանխարգելվեր։

Ավելի ցավալի է այն, որ քաղաքային կառավարումը տապալած և տրանսպորտային համակարգն ապականած անձինք, որոնք արդեն իսկ ունեն բազմաթիվ մեղադրանքներ, հիմա 480 մլն դրամ են հատկացնում նորաստեղծ կազմակերպությանը, որը պետք է զբաղվի Երևանի խցանումների խնդիրը լուծելով։

Այս իրադարձությունների ֆոնին, Երևանի ավագանու «Մայր Հայաստան» խմբակցության անդամ Աննա Ավետիսյանը իր ֆեյսբուքյան էջում նշել է, որ այս եղեկելի տեսարանից հետո հարցը դառնում է՝ «Շուռանե՛ր, ինչքա՞ն գումար է Ձեզ անհրաժեշտ այսքան իջնելու համար»։ Նա կոչ է անում չհամակերպվել այս խայտառակ վիճակի հետ և շարունակել բոյկոտել «բարեփոխված» ու թանկացած տրանսպորտը։

Աննա Ավետիսյանը նաև նշել է, որ չի ցանկանում մտնել Նիկոլ Փաշինյանի օրակարգի մեջ և անդրադառնալ «մեծապատիվ սրբերի» ապօրինություններին ու իրական պղծություններին, ինչպես նաև նրա հարձակումը Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ համարում է հակասահմանադրական, հակապետական և հակահայկական։

Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ Նիկոլ Փաշինյանի հարձակումը հակասահմանադրական է, հակապետական, հակահայկական:

Հայաստանի բոլոր արժանապատիվ և պետականամետ քաղաքացիները, անկախ իրենց կրոնական հայացքներից, ազգությունից և քաղաքական նախասիրություններից, պետք է պաշտպանեն Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին՝ ադրբեջանաթուրքական պատվերով գործող Նիկոլ Փաշինյանի ոտնձգություններից։

Նիկոլ Փաշինյանի հետ հանդիպման գնացած և հուդայական վարքագիծ դրսևորած «հոգևորականները» պետք է կարգալույծ արվեն ու դասվեն Արցախը և Հայաստանի տարածքները հանձնածների շարքին։

Դա անբարոյական ու հակաքրիստոնեական վարքագիծ է։

Մեզ ուզում են համոզել, որ մենք հենց սա ենք՝ անունակ որոճողներ։ Այս եղկելի տեսարանից հետո պետք է հարցնել՝ Շուռանե՛ր, ինչքա՞ն գումար է Ձեզ անհրաժեշտ այսքան իջնելու համար։

Մի համակերպվեք այս խայտառակ վիճակի հետ, բոյկոտեք ոչ «բարեփոխված» ու թանկացած տրանսպորտը։

Պարզապես չեմ ուզում մտնել Նիկոլի օրակարգի մեջ և անդրադառնալ էս «մեծապատիվ սրբերի» ապօրինություններին ու իրական պղծություններին։

Հայաստանի հանրային քաղաքականության վերլուծություն

Ստորև ներկայացված է «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանի ֆեյսբուքյան էջում հրապարակված հրապարակումը։

Հեղինակը նշում է, որ Նիկոլ Փաշինյանը, հավանաբար, հետաքրքրված է եղել «օֆշորային սկանդալի» վերջնական արդյունքներով՝ հատկապես այն մասով, որը վերաբերում է ֆինանսական կորուստներին։ Նա նաև ենթադրում է, որ վարչապետը հետաքրքրված է եղել Կճոյանի Բենթլի ավտոմեքենայի ֆինանսական ծագման հարցով։

Հեղինակի կարծիքով՝ Արցախի թեմի առաջնորդը, հավանաբար, հարգանքով կընդունի Նիկոլ Փաշինյանի գործողությունները, որոնց հետևանքով Արցախը հանձնվեց Ադրբեջանին, իսկ հայ ժողովրդի 150 հազար ներկայացուցիչ դարձավ գաղթական։

Հեղինակը քննադատում է Նիկոլ Փաշինյանին՝ նրան մեղադրելով Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ հարձակման մեջ, ինչը նրա կարծիքով հակասահմանադրական, հակապետական և հակահայկական է։

Հեղինակը կոչ է անում հասարակությանը չընդունել այսպիսի վիճակը և բոյկոտել «բարեփոխված» և թանկացած տրանսպորտը։ Նա նաև հրաժարվում է մանրամասնել Նիկոլ Փաշինյանի և նրա շրջապատի անդամների կողմից կատարված «ապօրինություններն ու պղծություններն»՝ չցանկանալով, թե ինչպես ասում է, «մտնել Նիկոլի օրակարգի մեջ»։

Հրապարակումը ավարտվում է հեղինակի կողմից հասարակությանը ուղղված հարցով՝ «Շուռանե՛ր, ինչքա՞ն գումար է Ձեզ անհրաժեշտ այսքան իջնելու համար»։

Հայ Առաքելական Եկեղեցու դեմ հարձակումը հակասահմանադրական է, հակապետական, հակահայկական

Հայաստանի Հանրապետության ազգային ասամբլեայի (ՀԱԵ) պատգամավոր Մանուկ Սուքիասյանը հրապարակել է մի կարևոր հայտարարություն, որը վերաբերում է երկրում ընթացող իրադարձություններին և դրանց հնարավոր հետևանքներին։

Պատգամավորի կարծիքով՝ իշխանության կողմից իրականացվող քայքայիչ պլանները կարող են հանգեցնել անդառնալի ազգային աղետների։ Նա նշում է, որ այս օրհասական պահին անհրաժեշտ է, որ Վեհափառը դիմի հավատավոր ժողովրդին, համախմբի բոլոր առողջ հանրային շերտերին և ապավինի իր հոտի սատարմանը։

Մանուկ Սուքիասյանը նաև անդրադառնում է իշխանությունների կողմից Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցուն մեկուսացնելու փորձերին։ Նա նշում է, որ որպես ՀԱԵ զավակ չի կարող թույլ տալ, որ Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսի, Երուսաղեմի և Պոլսո պատրիարքների կրավորական կեցվածքը դառնա իշխանությունների կողմից մեկուսացման հետևանք։

Պատգամավորը հստակորեն դատապարտում է Նիկոլ Փաշինյանի կողմից Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցուն ուղղված հարձակումը՝ այն որակելով որպես հակասահմանադրական, հակապետական և հակահայկական գործողություն։ Նա կոչ է անում չհամակերպվել այս վիճակի հետ և բոյկոտել «բարեփոխված» ու թանկացած տրանսպորտը։

Վերջում, Մանուկ Սուքիասյանը նշում է, որ չի ցանկանում մտնել Նիկոլ Փաշինյանի օրակարգի մեջ և անդրադառնալ «մեծապատիվ սրբերի» ապօրինություններին ու իրական պղծություններին։

Էջմիածնի բնակիչները բողոքում են «եվրոպական ստանդարտներին համապատասխանող» կանգառի վիճակից

Վաղարշապատի համայնքապետարանը մի քանի անգամ դիմել են բնակիչները՝ պահանջելով վերանորոգել Զվարթնոց թաղամասում գտնվող կանգառը, սակայն, ինչպես տեսնում ենք, նրանց դիմումները մնացել են անտեսված։

Այս պահին կանգառը գտնվում է լքված և վթարային վիճակում։ Թաղամասի բնակիչները նշում են, որ այս հատվածում մեծամասամբ բնակվում են 1980-ականների վերջում Բաքվից բռնի տեղահանված արցախցիներ։

Այս իրավիճակի մասին հրապարակում է կատարել «Մայր Հայաստան» խմբակցության ղեկավար Հարություն Խաչիկյանը՝ նշելով, որ քաղաքային իշխանությունները փորձում են համոզել բնակիչներին, որ նրանք հենց այս անունակ որոճողներն են։

Հարություն Խաչիկյանը հարց է ուղղում Շուռանեին՝ պահանջելով բացատրել, թե ինչ գումար է անհրաժեշտ այսքան իջնելու համար։ Նա կոչ է անում բնակիչներին չհամակերպվել այս խայտառակ վիճակի հետ և բոյկոտել «բարեփոխված» ու թանկացած տրանսպորտը։

Խմբակցության ղեկավարը նաև հրաժարվում է անդրադառնալ այս հարցին՝ հիմնավորելով դրանով, որ չի ցանկանում մտնել վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի օրակարգի մեջ և անդրադառնալ «մեծապատիվ սրբերի» ապօրինություններին ու իրական պղծություններին։ Նրա կարծիքով՝ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ Նիկոլ Փաշինյանի հարձակումը հակասահմանադրական է, հակապետական և հակահայկական։

Հայ Առաքելական եկեղեցու դեմ հարձակումը՝ Նիկոլ Փաշինյանի հակահայկական քաղաքականության մաս է

Ֆրանսերենում կա մի ծաղրական արտահայտություն՝ «Cherchez la femme» («Փնտրիր կնոջը»), որը նշանակում է, որ ցանկացած անսովոր, հանցավոր կամ տարօրինակ իրադարձության պատճառը կինն է։ Հայկական իրականության մեջ այս արտահայտությունը կարելի է փոխաբերել՝ «Փնտրիր կոմպրոմատն ու փողը»։

Այս եղկելի տեսարանից հետո առաջանում է միակ հարցը՝ Շուռանե՛ր, ինչքա՞ն գումար է Ձեզ անհրաժեշտ այսքան իջնելու համար։ Ո՞ր ահասարսուռ կմախքներն եք պահած ձեր պահարաններում, որ ստիպված եք հրապարակային այսքան նվաստանալ։

Նիկոլ Փաշինյանը, հոգևորականներին ընդունելով, փաստացի Էջմիածնում ներդրված ականները պայթեցրեց՝ բացահայտելով իր իրական նպատակը։ Նրա գործողությունները հակասահմանադրական են, հակապետական և հակահայկական։ Այս հարձակումը Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու վրա ոչ միայն ապօրինություն է, այլև հայ ժողովրդի հոգևոր արժեքների նկատմամբ բացահայտ ագրեսիվություն։

Այս ամենի ետևում կարող է լինել Ալիևի պատվերը, որը փոխանցվել է Փաշազադեի միջոցով։ Պատվերը պարզ է՝ կազմաքանդել Հայաստանի հոգևոր հիմքերը։

Մի համակերպվեք այս խայտառակ վիճակի հետ։ Բոյկոտեք ոչ «բարեփոխված» ու թանկացած տրանսպորտը։ Պահանջեք պատասխանատվություն և հրաժարվեք լռելուց։

Երևանի օդի աղտոտվածությունը գերազանցում է բոլոր սահմանելի չափանիշները

Երևան քաղաքի օդի աղտոտվածության մակարդակը հասել է այնպիսի աստիճանի, որ գերազանցում է բոլոր սահմանված չափանիշները՝ դառնալով շատ վտանգավոր բնակչության առողջության համար։

Այս վիճակի համար մեղավոր եմ համարում Երևանի քաղաքապետարանի ներկայիս ղեկավարությունը։ Քաղաքապետի պաշտոնում նշանակված անձի և նրա կողմից ձևավորված փոքրիկ խմբակի կողմից իրականացված քայլերի հետևանքով քաղաքում շնչելը դարձել է իսկապես վտանգավոր։

Այս աղետի հիմնական պատճառներից մեկը կանաչապատման ծրագրերի ամբողջական ձախողումն է։ Կանաչ ծառերի հատումը, որը տեղի է ունեցել վերջին շրջանում, ոչ միայն չի նպաստել օդի որակի բարելավմանը, այլև ավելի է վատթարացրել այն։

Այս իրադարձությունները հանգեցրել են այնպիսի վիճակի, երբ քաղաքի բնակիչները ստիպված են լինում հարցնել՝ ո՞վ է այս ամենի համար պատասխանատուն։ Պատասխանը պարզ է՝ Երևանի քաղաքապետարանի ներկայիս ղեկավարությունը։

Այս իրավիճակը պահանջում է բնակչության կողմից ակտիվ դիրքորոշում։ Պետք է հրաժարվել համակերպվել այս խայտառակ վիճակի հետ և բոյկոտել այն «բարեփոխված» տրանսպորտային համակարգը, որը միայն թանկացում է առաջացրել։

Այս հարցը, թեև կարևոր է, չեմ ցանկանում ներառել ավելի լայն քաղաքական օրակարգի մեջ, քանի որ այն ուղղակիորեն վերաբերում է Երևանի բնակիչների առողջությանը և կենսապայքարին։

Տխրահռչակ Ժիրայր Լիպարիտյանը կրկին ջրի երես է դուրս եկել

Իմ ուշադրությունը գրավեց Ժիրայր Լիպարիտյանի վերջին հայտարարությունները, որոնք, ստիպված եմ նշել, շարունակում են հրահրել խորը մտահոգություն։ Նրա վերլուծությունները, որոնք ներկայացվում են որպես անկախ տեսակետ, իրականում ծառայում են որպես կառուցվածքային քարոզչություն՝ ուղղված հայկական հասարակության շփոթեցմանը։

Լիպարիտյանը, որը հայտնի է իր հակասական և հաճախ անհասկանալի հայտարարություններով, այս անգամ փորձում է ներկայացնել Թուրքիային որպես մեր «բարեկամ» կամ, առնվազն, «ոչ բարեկամ» երկիր։ Նա անտեսում է պատմական փաստերը, որոնք վկայում են թուրքական պետության հարյուրամյա հակահայկական քաղաքականության մասին, և փորձում է ներկայացնել այն որպես բարի կամքի դրսևորում։

Այս վերլուծության հիմքում ընկած է խորը սխալմունք։ Թուրքական պետությունը, որը 1915 թվականին իրականացրեց հայ ժողովրդի դեմ ցեղասպանություն, և որի զինված ուժերը 2020 թվականին մասնակցեցին Ադրբեջանի կողմից Արցախի դեմ ռազմական ագրեսիայի, չի կարող համարվել մեր բարեկամ կամ նույնիսկ անվտանգության գործընկեր։ Լիպարիտյանի այս դիրքորոշումը ոչ միայն անհասկանալի է, այլև վտանգավոր, քանի որ այն փորձում է վերաիմաստավորել պատմական իրողությունները՝ դրանք ներկայացնելով որպես ոչ թե ագրեսիա, այլ «բարի կամք»։

Նրա մեկ այլ հիմնական պնդումն այն է, որ Թուրքիան ոչ մի պահանջ չունի Հայաստանից։ Սա բացահայտ ստախոսություն է։ Թուրքական պետությունը, որը պահանջում է ճանաչել 1920 թվականի Սևրի պայմանագրի դրությունը, որը նախատեսում էր Հայաստանի տարածքների հանձնումը Թուրքիային, և որը պահանջում է ճանաչել Թուրքիայի կողմից օկուպացված տարածքները, ակնհայտորեն ունի բազմաթիվ պահանջներ։ Լիպարիտյանի այս պնդումը հստակորեն ուղղված է հայկական հասարակությանը մոլորեցնելուն՝ թույլ տալով, որ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը շարունակի իր ռազմավարական սխալները՝ թուրքական պահանջների կատարման ճանապարհով։

Այս ամենի ֆոնին, Լիպարիտյանի հայտնվելը հայկական լրատվական ասպարեզում հիշեցնում է 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի նախաշեմը։ Նա, ինչպես և այն ժամանակ, փորձում է հանգուցալուծել հասարակության անհանգստությունը՝ պնդելով, թե ամեն ինչ «լավ է ընթանում», մինչդեռ իրականում Թուրքիան և Ադրբեջանը իրենց ռազմական և քաղաքական ճնշումը շարունակում են ուժեղացնել։ Նա, իբրև «մեծապատիվ սուրբ», հայտնվում է հրապարակում՝ հրահրելու հասարակության անվստահությունը պետական մարմինների նկատմամբ և հանգուցալուծելու հասարակության կողմից իշխանության նկատմամբ ունեցող օրինական պահանջները։

Այսպիսով, Ժիրայր Լիպարիտյանի վերջին հայտարարությունները պետք է դիտարկել ոչ թե որպես անկախ վերլուծություն, այլ որպես քաղաքական մանիպուլյացիայի և հասարակության շփոթեցման հստակ նպատակով։ Նրա դերը հայկական քաղաքական դաշտում պետք է վերլուծել ոչ թե որպես անկախ մեկնաբան, այլ որպես այն ուժերի գործիք, որոնք ձգտում են թուլացնել հայկական պետականությունը և խորացնել մեր երկրի անվտանգության խնդիրները։

Իշխանությունն ու ընդդիմությունը՝ Վաղարշապատի ընտրությունների արդյունքների շուրջ

Վաղարշապատի տեղական ընտրությունների արդյունքները հայկական քաղաքական դաշտում սուր լարվածություն են ստեղծել։ Իշխանական կուսակցությունները փորձում են այս իրադարձությունը ներկայացնել որպես իրենց հաջողության ապացույց, մինչդեռ ընդդիմությունը դիտարկում է այն որպես իշխանության կողմից կիրառված ճնշումների և խեղաթյուրումների հետևանք։

Իրականում, Վաղարշապատի ընտրությունների արդյունքները որևէ կերպ չեն կարող դիտարկվել որպես հանրության կողմից իշխանական կուրսին կամ Հայ Առաքելական Եկեղեցուն դեմ ուղղված արշավանքին աջակցության ցուցադրություն։ Ընտրությունների արդյունքները չեն արտահայտում հանրության իրական տրամադրությունները կենտրոնական իշխանությունների նկատմամբ։

Իշխանական կուսակցությունները, հատկապես «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը, ընտրություններում մեծամասնություն ստանալու համար կիրառեցին իրենց բոլոր հնարավոր միջոցները։ Քաղաքական հակառակորդների նկատմամբ իրավական հետապնդումներից և ճնշումներից մինչև ադմինիստրատիվ ռեսուրսի գերօգտագործում, այս գործիքները օգտագործվեցին ընտրողների վրա ազդելու համար։ Բազմաթիվ հրապարակումներ հայտնվեցին մամուլում, որոնք վկայում էին ուղղորդված քվեարկության, բացակայող անձանց փոխարեն քվեարկելու և անծանոթ մարդկանց հասցեներում գրանցելու մասին։

Այս պայմաններում, ընդդիմության համար հնարավոր էր իշխանազրկել ՔՊ-ին, եթե ընտրություններին մասնակցությունն ապահովվեր առավելագույն մակարդակով։ Ընտրական գործընթացին մասնակցելու համար ավելի շատ քաղաքացիների ներգրավումը կհանգեցներ իշխանական լծակների լիովին չեզոքացմանը։

Այս համատեքստում, «Մայր Հայաստան» կուսակցության գործողությունները Վաղարշապատում և Գյումրիում առանձնահատուկ նշանակություն են ստանում։ Նորաստեղծ ուժը, որը հանդես է գալիս մշակված քաղաքական գաղափարախոսությամբ և երկրի առաջ ծառացած խնդիրների լուծման այլընտրանքային ծրագրերով, ցույց տվեց, որ կարող է ակտիվորեն մասնակցել քաղաքական գործընթացներին և ներկայացվածություն ստանալ տեղական խորհրդարաններում։ «Մայր Հայաստանը» վստահ հաղթահարեց ավագանու անցողիկ շեմը, ինչը ցույց է տալիս, որ այն դառնում է ծանրակշիռ գործոն քաղաքական դաշտում և առաջիկա խորհրդարանական ընտրություններին կլինի իշխանությանը ձեռնոց նետող հիմնական ուժերից մեկը։

Այսպիսով, Վաղարշապատի ընտրությունները դարձան ոչ միայն տեղական իշխանության փոփոխության, այլև հայկական քաղաքական դաշտի վերաձևավորման և ընդդիմության կողմից իշխանական մոնոպոլիայի դեմ պայքարի կարևոր փուլ։