Գյումրիի քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանի դիմումը ԱԱԾ-ի մեկուսարանից

Իմ անունից, որպես Գյումրիի քաղաքապետ, իմ փաստաբանի կողմից ներկայացված հրատապ միջոց կիրառելու դիմումի քննության շրջանակում Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը 2026 թվականի հունվարի 22-ի որոշմամբ հարցեր է ուղղել Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանը՝ կալանավայրում իշխանությունների կողմից իմ նկատմամբ դրսևորված վերաբերմունքի, ինչպես նաև ինձ արդյունավետ բժշկական օգնություն տրամադրելու վերաբերյալ։

Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը պարտավոր է Եվրոպական դատարանին պատասխան ներկայացնել մինչև 2026 թվականի հունվարի 29-ը։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պայմաններում, երբ ես արդեն ավելի քան երեք ամիս է, ինչ զրկված եմ ազատության՝ իշխանությունների կամայական որոշմամբ։ Իրավապահ մարմինները և դատական իշխանության ներկայացուցիչները նպատակադրված կերպով խախտում են իմ և երկրի մյուս քաղաքական բանտարկյալների իրավունքները՝ զրկելով մեզ բանտում տարրական պայմաններից։ Նրանք ջանք չեն խնայում կատարելագործելու մահվան այն գործիքակազմը, որը յուրովի օգտագործում են յուրաքանչյուրիս նկատմամբ։

Այս իշխանությունները, որոնք Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին տանջող և սպանող արյունարբուներ են, թույլ չեն տալիս ինձ մասնակցել մեր եկեղեցու կիրակնօրյա պատարագներին։ Բացի այն, որ ինձ և մյուսներին պահում են անմարդկային պայմաններում, նրանք նույնիսկ թույլ չեն տալիս ինձ ստանալ պատշաճ բժշկական օգնություն՝ արգելելով անգամ շտապ բուժօգնության խմբին մտնել իմ խուց և տեղափոխել ինձ հիվանդանոց՝ բժիշկի ցուցման համաձայն։

Սա ոչ արդարադատության, ոչ էլ հումանիզմի բացակայություն է․ սա դանդաղ մարդասպանություն է։

Հորդորում և առաջարկում եմ Հայաստանի անկախ լրագրողներին և լրատվամիջոցներին՝ մտնել ԱԱԾ-ի մեկուսարան և սեփական աչքերով համոզվել, թե ինչ պայմաններում են պահվում Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության դեմ արտահայտված քաղաքական բանտարկյալները։ Այդ փաստերը ներկայացրեք միջազգային կազմակերպություններին, ինչպես նաև նրանց, որոնք կեղծ խաղաղության անվան տակ իրականում մորթում են Հայաստանը՝ աջակցելով օրվա իշխանություններին։ Նմանները ոչ թե Հայաստանի զարգացման մասին են մտածում, այլ իրենց քաղաքական և տարածաշրջանային շահերի մասին։

Ուստի օրերս Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի և Ռուսաստանի ազդեցիկ քաղաքական գործիչների հրապարակային հնչեցրած մտահոգությունները՝ իմ և Հայաստանի մյուս քաղաքական բանտարկյալների վերաբերյալ, մեկ նպատակ ունեն՝ արթնացնել ձեզ, կոչ անել լինել զգոն առաջիկայում սպասվելիք քաղաքական վերադասավորումների և աշխարհաքաղաքական իրադարձությունների նկատմամբ։

Սիրելիներս, ես մեծ հավատքով պայքարում եմ և չեմ ընկրկում։ Հորդորում եմ լինել զգոն, աչալուրջ և ուշադիր։ Օրվա իշխանությունները փորձել են մեզ լռեցնել, բայց չեն կարող լռեցնել ժողովրդի արդար ցասումը։ Սթափ գնահատեք իրավիճակը, համադրեք փաստերը։ Առջևում շատ անելիքներ կան, որոնցից կախված է լինելու մեր սուրբ հայրենիքի ապագան։

Գյումրի համայնքի ղեկավար, քաղաքապետ
Վարդան Ղուկասյան

Արշակ Սրբազանի գործով նախաքննության մարմինը խուճապի մեջ է

Հիշեցնենք, որ Արշակ արքեպիսկոպոսը կալանքի տակ է գտնվում 2018 թվականից հարուցված քրեական գործով, որը վերաբերում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու մեղադրանքին։ Ըստ մեղադրանքի, եկեղեցու դեմ արշավողներից մեկի ուսապարկում հայտնված թմրանյութի գլանակը սրբազանի հանձնարարությամբ է տեղադրվել։

Այս հարցում, սակայն, ծագում է մի անսպասելի խնդիր։ Գործի հիմք հանդիսացող, այսպես կոչված «իրական ապացույցը»՝ թմրախոտի գլանակը, անհետացել է Արմավիրի մարզային քննչական վարչությունից։ Ըստ տեղեկացված աղբյուրների՝ կամ քննիչները ինքնին են այն ծխել, կամ անփութության հետևանքով այն պարզապես կորցրել են վարչության պահոցներից։

Այս իրավիճակը ստեղծել է բարդություն։ Քանի որ գործը հիմնված է հենց այդ «ապացույցի» վրա, իսկ այն բացակայում է, նախաքննության մարմինը գտնվում է խուճապի մեջ։ Քննիչները և վարչության պետը, ըստ աղբյուրների, սպասում են պատժվելու՝ աշխատանքից նույնիսկ ազատվելու վտանգի տակ։

Արշակ արքեպիսկոպոսին կալանավորելու հրահանգը, ինչպես հայտնի է, ուղիղ վարչապետից է իջեցվել, ուստի բոլորը գիտակցում են դրա կարևորությունը։ Սակայն իրական ապացույցի բացակայության պայմաններում գործը քննելն ու անձին կալանքի տակ պահելը դարձել է անհնարին։

Ամիսներ առաջ կալանավորված սրբազանը վերջերս վիրահատվել է և այժմ գտնվում է հետվիրահատական ապաքինման փուլում։

Իզմիրլյան բժշկական կենտրոնում չեն թույլ տվել Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանին ստանալ Սուրբ Հաղորդություն

Այսօր՝ հունվարի 25-ին, Իզմիրլյան բժշկական կենտրոնում, որտեղ բուժվում է կալանավորված Միքայել արքեպիսկոպոս Աջապահյանը, ԲԿ-ի հոգևոր սպասավորը չի կարողացել մատուցել Սուրբ Պատարագը և, հետևաբար, չի կարողացել ստանալ Սուրբ Հաղորդություն։

Արշակ Սրբազանը, որը դեկտեմբերից կալանքի տակ է, վերջերս է կրել վիրահատություն այդ հիվանդանոցում և գտնվում է հետվիրահատական ապաքինման փուլում։

Ավելի վաղ հաղորդվել էր, որ քրեական գործով, որի մեջ մեղադրվում է սրբազանը, նախաքննության մարմինը զբաղված է «տրագիկոմեդիկ զարգացումներով»։

Այս իրադարձությունը տեղի է ունեցել այն պահին, երբ Իզմիրլյան բժշկական կենտրոնում պետք է մատուցվեր Սուրբ Պատարագ։

Հայաստանը՝ Ադրբեջանի «բնական դաշնակից»

Օրերս իշխանական ճամբարին միացած նախկին ընդդիմադիր պատգամավոր Գեղամ Նազարյանի հայտարարությունը Հանրային հեռուստաընկերության եթերում, ըստ որի Հայաստանն ու Ադրբեջանը «բնական դաշնակիցներ» են, կարելի է ընկալել որպես գործող իշխանության արտաքին քաղաքական տրամաբանության բաց տեքստային ձևակերպում։ Այս հայտարարությունը ոչ թե անհատական կարծիք է, այլ իշխանական դիսկուրսի մաս, որը նպատակ ունի նորմալացնել նախկին հակառակորդի հետ ռազմավարական մերձեցման գաղափարը և այն ներկայացնել որպես օբյեկտիվ, նույնիսկ «բնական» գործընթաց։

Երբ այդ թեզը համադրվում է Ադրբեջանի նկատմամբ բացասական քաղաքական-տեղեկատվական դիսկուրսի գրեթե լիակատար բացակայության, ինչպես նաև Ռուսաստանի դեմ համակարգային հակաքարոզչության առկայության հետ, ձևավորվում է հստակ քաղաքական պատկեր։ Խոսքը ոչ թե բազմավեկտոր արտաքին քաղաքականության, այլ թշնամի–բարեկամ առանցքների վերաձևակերպման մասին է։

Ում դեմ է ուղղված Հայաստան–Ադրբեջան տանդեմը

Ձևավորվող Հայաստան–Ադրբեջան տանդեմը չի կարող չլինել ուղղված երրորդ ուժերի դեմ։ Արևմուտքի քավորությամբ ստեղծվող այս կառուցվածքի հիմնական թիրախը դառնում է Ռուսաստանը՝ որպես նախկին անվտանգության առանցքային դերակատար։

Միաժամանակ այս տանդեմը օբյեկտիվորեն սպառնալիք է նաև Իրանի տարածաշրջանային դիրքերին, քանի որ տրանսպորտային, էներգետիկ և անվտանգության բաղադրիչներով սերտացումը նպատակ ունի շրջանցել և թուլացնել Իրանի դերակատարումը։

Արդյունքում ձևավորվող առանցքը ոչ թե հաշտեցման նախագիծ է, այլ արտաքին կառավարվող գեոպոլիտիկական կոնստրուկցիա, որտեղ Հայաստանը օգտագործվում է որպես թույլ օղակ ավելի լայն հակադրության շղթայում։ Եթե հայ հանրությունը և քաղաքական էլիտան կամք ու հնարավորություն չգտնեն կտրուկ փոփոխությունների գնալու, ապա մեզ համար նախատեսվում է Ադրբեջանի առաջնորդությամբ հակառուսական ճակատում մսացու լինելու դեր։ Այդ փոփոխությունների բացակայությունը Հայաստանը կարող է վերածել աշխարհաքաղաքական աղետի գոտու, որտեղից դուրս գալու հնարավորությունները խիստ սահմանափակ են։

Ինչով է վտանգավոր Հայաստանի և Ադրբեջանի էներգետիկ համակարգերի միավորումը

Այս ռազմավարական մտահոգությունը սկիզբ է առել 2017 թվականին, երբ ՔՊ-ի հիմնադիր անդամ Ալեն Սիմոնյանը իր 10 փոփոխությունների ցանկում նշել էր «Հայաստան, Վրաստան, Ադրբեջան՝ մեկ միասնական կառույցների ստեղծում» կետը։ Այդ ժամանակ շատերը սա համարեցին անլուրջ մտքի շարադրում, սակայն ժամանակը ցույց տվեց, որ այն դարձավ իշխանության բերված ՔՊ-ի հռչակագիրը։

Օրերս վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունը՝ ԱԺ ամբիոնից, որ «Հայաստանի և Ադրբեջանի էներգետիկ համակարգերը միանալու են իրար», ավելացրեց իրական մտահոգության առարկա։ Սա արդեն լրջագույն հայտարարություն է, որը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես փոխկապակցվածության, այլ ասիմետրիկ կախվածության մոդել։

Այս պարագայում Հայաստանը պատերազմում պարտված, անվտանգային ճեղքեր ունեցող և չվերականգնված ռազմական կարողություններով պետություն է, մինչդեռ Ադրբեջանը հանդես է գալիս որպես ուժ կուտակող, պահանջատիրական և վերանայողական դերակատար։ Արդյունքում էներգետիկ միավորումը չի ստեղծում հավասարակշռություն, այլ ամրագրում է ուժերի անհավասարությունը՝ այն տեղափոխելով ոչ ռազմական, բայց նույնքան ազդեցիկ ոլորտ։

Էներգետիկան ժամանակակից պետությունում պարզապես տնտեսության ճյուղ չէ, այլ իշխանության ենթակառուցվածք։ Ով վերահսկում է էներգետիկ հոսքերը, վերահսկում է նաև քաղաքական որոշումների կայացման միջավայրը։ Նման միավորման պայմաններում Ադրբեջանը ստանում է մշտական լծակ Հայաստանի ներքին կայունության վրա ազդելու համար՝ ճնշում գործադրելով ոչ թե բաց ռազմական գործողություններով, այլ կառավարվող ռիսկերով՝ անորոշություններով, տեխնիկական խափանումների սպառնալիքով, շուկայի մանիպուլացիայով։ Սա «կախվածության միջոցով զսպման» դասական օրինակ է, որտեղ թույլ կողմը սահմանափակում է իր մանևրի հնարավորությունները՝ ինքնիշխանության մի հատվածը հանձնելով հակառակորդին։

Երևանի իշխանությունները ձյան մաքրման խնդիրը Գյումրու հետ համեմատելու փորձերը

Երևանի քաղաքային իշխանությունների որոշ ներկայացուցիչներ, փորձելով իրենց անպատասխանատու և անկարող գործողությունները մեղմել, ձյան մաքրման աշխատանքները տապալելու և քաղաքը պարալիզացնելու թեման փորձում են համեմատել Գյումրու հետ։ Սա ոչ այլ բան է, քան Գյումրու տեղի որոշ քաղաքական գործիչների կողմից իրենց գոյությունը քաղաքում արդարացնելու անհաջող փորձ։ Նրանց հետ ամեն ինչ հասկանալի է՝ իրենց քաղաքը չի հետաքրքրում, կարևոր է միայն իշխանական շեֆի աչքը մտնելը։

Եթե Երևանում տեղի ուներ Գյումրուց մոտավորապես կես քանակությամբ ձյուն, ես հաստատ համոզված եմ, որ մայրաքաղաքը շաբաթներով կմնար անցանցելի վիճակում։ Իհարկե, Գյումրու իրավիճակը ևս իդեալական չէ, բայց այն ի տարբերություն միլիարդներով պարգևավճարներ բաժանող ՔՊ-ականների կառավարած Երևանի՝ իրավիճակը տանելի է։

Այսօր ես կնկարեի, բայց մտքովս չէր անցել, որ երևանյան իշխանությունները Գյումրու վրա կփորձեն ինքնահաստատվել՝ իրենց ապիկարությունը արդարացնելու համար։

Հ․Գ․ Մյուս անգամ «Մայր Հայաստան» կուսակցությանը բնորոշում տալուց որոշ ՔՊ-ական պատանիների հորդորում եմ օգտագործել բացառապես հայամետ քաղաքական ուժ որակումը։ Հիշե՜ք, «Մայր Հայաստանի» սկզբունքային տարբերություններից մեկը՝ էրդողանի ու Ալիևի սիրելի «Քաղաքացիական պայմանագրից» հենց դրանում է կայանում։

Դերենիկ Մալխասան
«Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ
Ֆեյսբուքյան էջից

Եկեղեցին պաշտպանում եմ, ոչ ոք չի կարող միջամտել դրա ներքին կյանքին

Այսօր, Ոսկետափի Սուրբ Սահակ–Մեսրոպ եկեղեցու հոգևոր հովիվը՝ Տեր Արտաշես քահանա Հակոբյանը, հանրությանը տեղեկացնում է մի անհանգստացնող իրադարձության մասին, որը տեղի է ունեցել այս առավոտ։

Առավոտյան ինձ այցելեցին եկեղեցու բարերար Համլետ Գորոյանը և Ոսկետափ բնակավայրի վարչական ղեկավար Նշան Հովհաննիսյանը, որը նաև Վեդի համայնքի ՔՊ-ական ղեկավար Գարիկ Սարգսյանի տեղակալներից է։ Նրանք հորդորեցին ինձ հանձնել եկեղեցու բանալիները։

Իմ պատասխանը բացարձակապես մերժողական էր։ Ես պարզապես հասկացրեցի, որ ոչ ոք, ոչ մի կերպ, չի կարող միջամտել եկեղեցու ներքին կյանքին։ Սա բացառապես իմ, որպես հոգևոր հովիվ, և իմ թեմի առաջնորդի լիազորությունների շրջանակում է։ Եկեղեցին իմ հոգևոր հովանավորչության տակ է, և որևէ արտաքին միջամտություն, հատկապես նման պահանջի տեսքով, անթույլատրելի է։

Իմ հրաժարականից հետո բարերարը բարձրացրեց իր տոնը և անցավ անձնական վիրավորական հարձակումների։ Նա պնդեց, որ եկեղեցին իրենն է պատկանում, սակայն ես անհապաղ ընդգծեցի, որ եկեղեցին կառուցված է Մայր Աթոռի սեփականության հողի վրա, և ես ունեմ համապատասխան վկայական։

Ես խնդրում եմ ոչ մեկ չխառնվել այս հարցին։ Շատերը չեն էլ գիտակցում, թե ինչ ծանր և բարդ իրավիճակի մեջ են մտնում իրենք։ Ի վերջո, պետք է Աստծո առաջ և ամեն մարդու խղճի առաջ պատասխան տան։

Եկեղեցին ամեն կիրակի լեփ-լեցուն է հավատյալներով, որոնք կանգնած են ինձ և եկեղեցու կողքին։ Նրանց աջակցությունը իմ ամենամեծ ուժն է։

Իմ հոգևոր պարտքն է պաշտպանել եկեղեցին և նրա հավատյալ ժողովրդին։ Ես վերահաստատում եմ իմ դիրքորոշումը․ ես եկեղեցում եմ, չեմ պատրաստվում դուրս գալ, թող գան, ինչ անելու են, թող անեն։ Ես պաշտպանում եմ եկեղեցին և ոչ ոք չի կարող միջամտել դրա ներքին կյանքին։

Շիրակի մարզի տնտեսական անկումը՝ ՔՊ-ի կառավարման արդյունքում

Իրավիճակը գնահատելիս ցանկացած քաղաքական ուժ սովորաբար համեմատում է իր իշխանության գալուց առաջ եղած վիճակագրական ցուցանիշները՝ իշխանության ավարտին գրանցված արդյունքների հետ։ Այս համեմատական վերլուծությունը հատկապես կարևոր է Շիրակի մարզի համար, որը ավանդաբար համարվում է Հայաստանի գյուղատնտեսական հիմնական կենտրոններից մեկը։

Սակայն վերջին տարիներին, հատկապես 2018 թվականից ի վեր, մարզում տեղի ունեցած տնտեսական անկումը ցայտուն վկայություն է ՔՊ-ական իշխանության անհեռատես և անորակ տնտեսական քաղաքականության մասին։

Ըստ ՀՀ վիճակագրական կոմիտեի տվյալների, 2018 թվականի համեմատ 2024 թվականին մարզում գյուղատնտեսության համախառն արտադրանքը կրճատվել է 8․6 միլիարդ դրամով։ Այս կրճատումը ցույց է տալիս, որ իշխանության գալուց ի վեր մարզի տնտեսական հիմքը ոչ միայն չի զարգացել, այլև աստիճանաբար քայքայվել է։

Այս ընդհանուր անկման ամենաողբերգական դրսևորումը գրանցվել է անասնապահության ոլորտում։ 2018 թվականին Շիրակի մարզում գրանցված էր 91.1 հազար խոշոր եղջերավոր անասուն, իսկ 2024 թվականին այն կազմում էր ընդամենը 67.8 հազար։ Այսպիսով, ՔՊ-ի իշխանության տարիներին մարզի խոշոր եղջերավոր անասունների թիվը կրճատվել է 23.3 հազարով, ինչը կազմում է 25.5 տոկոսի կտրուկ անկում։ Այս կտրուկ կրճատումը հատկապես ցավալի է կովերի գլխաքանակի համար, որը նվազել է 12.7 հազարով՝ կազմելով 28.6 տոկոսի անկում։

Այս վիճակագրական տվյալները ոչ միայն ցույց են տալիս տնտեսական անկում, այլև ցրտահարված հույսեր և կյանքի որակը։ Շիրակը, որը միջազգային ճանաչում ուներ իր անասնապահական ավանդույթներով, այժմ դիմակայում է ոչ միայն տնտեսական, այլև մշակութային և ազգային ինքնության կորստի վտանգին։

Մեր օրերում պետության գլուխ աշխատողն իրականում մեխի գլուխ է

Այսօր ես կենտրոնանամ մի քանի կարևոր հարցերի վրա։

Առաջին հերթին, ցանկանում եմ նշել, որ յուրաքանչյուր քաղաքական ուժի կառավարման արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ թե բառերով, այլ վիճակագրական տվյալների համեմատությամբ։ Հասմիկ Սարգսյանի տեսանյութում բարձրաձայնվել է մեր քաղաքների աղբահանության և սանիտարական մաքրման համար նախատեսված բյուջետային ծախսերի հարցը։ Այս հարցում ես կարծում եմ, որ հիմնականը ոչ թե գումարի չափն է, այլ դրա իրական արդյունքը։ Քաղաքացիները պարզապես ցանկանում են տեսնել, որ իրենց հարկերը ծախսվում են իրենց շահի համար։

Ես նաև չեմ կարող անտեսել միջազգային հարցերը։ Իրավիճակը այնքան բարդ է, որ հարցեր են առաջանում։ Օրինակ, ո՞ւմ պետք է երախտապարտ լինենք, որ Ալիևին շնորհակալություն հայտնելու ժամանակ խոնարհված աջը չի համբուրել։ Այսպիսի հարցեր ցույց են տալիս, թե որքանով է մեր պետությունը կորցրել իր հզորությունը և հարգանքը միջազգային ասպարեզում։

Իմ կարծիքով, այսօրվա հիմնական վտանգը ժողովրդավարության և անձնական կյանքի անձեռնամխելության խախտումն է։ Պետության կառավարման անորակությունը և խայտառակ ցածր մակարդակը դրսևորվում է ամեն ինչում՝ սկսած քաղաքային ծառայությունների մատուցումից մինչև ամենաբարդ աշխարհաքաղաքական հարցերը։ Երբ պետությունը չի կարողանում լուծել իր քաղաքացիների առօրյա խնդիրները, դա վերջնականապես կորցնում է իր լեգիտիմությունը։

Ո՞ւմ պետք է երախտապարտ լինենք, որ Ալիևին շնորհակալություն հայտնելու ժամանակ խոնարհված աջը չի համբուրել։

Ալիևին շնորհակալություն հայտնելու ժամանակ խոնարհված աջը չհամբուրելու հարցը, թվում է, կարող է մարդուն հասցրել խելագարության սահման։ Մի կողմում մենք ունենք հազարավոր զոհերի, կորսված հայրենիքի ցավը, Բաքվի ռեժիմի ագրեսիվ և պահանջատիրական վարքագիծը, մյուս կողմում՝ ստորաքարշության և ազգային նվաստացման նման դրսևորումներ։

Այս իրավիճակում, կարծում եմ, Նիկոլ Փաշինյանը կանխատեսելի քայլ կկատարի՝ Վահագին նշանակելով Բաքվում Հայաստանի դեսպան։ Սա կտրամադրի հնարավորություն՝ շաբաթական հաճախակի շնորհակալություն հայտնելու Իլհամ Ալիևին։ Այնուհետև, Իլհամ Ալիևը կարող է Վահագին նշանակել Երևանում Ադրբեջանի դեսպան։ Ես համոզված եմ, որ նա կսահմանի Ադրբեջանի շահերի պաշտպանության համար շատ բարձր նշաձող։

«Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Դերենիկ Մալխասյանը իր ֆեյսբուքյան էջում անդրադարձել է աղբահանության և սանիտարական մաքրման համար նախատեսված բյուջետային ծախսերի հարցին՝ բարձրաձայնելով դրանց իրական արդյունքների մասին։

Յուրաքանչյուր քաղաքական ուժի կառավարման արդյունավետությունը գնահատվում է վիճակագրական տվյալների համեմատությամբ։ Իհարկե, այս մտքի արտահայտման ավելի բարձր ոճական տարբերակներ կային, սակայն քանի որ իմ էջին հետևում են նաև կանայք և երեխաներ, ես կօգտագործեմ ավելի պարզ և հասկանալի «մեխի գլուխ» ձևակերպումը։

Այս ամենի ֆոնին, անհրաժեշտ է նշել, որ վտանգված է ժողովրդավարությունը և անձնական կյանքի անձեռնամխելությունը։ Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության կառավարման անորակությունը և խայտառակ ցածր մակարդակը դրսևորվում է ոչ միայն քաղաքային ծառայությունների մատուցման, այլև աշխարհաքաղաքական հարցերի լուծման ձևում։

Ուր են նայում իրավապաշտպան կազմակերպությունները, երբ ատելության խոսքն ուղղվում է հոգևորականների դեմ

Իրավապաշտպան կազմակերպությունների և մեր պետությունում հավատարմագրված ներկայացուցիչների անձեռնմխելիությունը և անդադար անձնական կյանքի անվտանգությունը վտանգի տակ են։ Այս վտանգը դրսևորվում է այն պարագայում, երբ հասարակության մեջ աճում է ատելության խոսքը, որը կոնկրետ ուղղված է այն հոգևորականներին, ովքեր չեն միանում իշխանական շրջանակներին՝ ընդդեմ Սուրբ Եկեղեցին։

Իրավիճակը սրվում է այն պահին, երբ հոգևորականները վախենում են իրենց ընտանիքի անդամներին տանը միայնակ թողնել՝ սպառնալիքների և հաշվեհարդարների սպառնալիքի տակ։ Այս իրադրությունը ոչ միայն հոգևորականների, այլև ամբողջ հասարակության համար սահմանափակում է անձնական ազատությունները և ստեղծում է վախի մթնոլորտ։ Այսպիսով, վտանգի տակ է դրվում ժողովրդավարության հիմնաքարը՝ անձնական կյանքի անձեռնմխելիությունը։

Աշխարհը, թվում է, կուրացած է մեր խնդիրների նկատմամբ։ Թեև մեր հոգևորականներն ու հավատացյալները տառապում են, միջազգային հանրությունը չի կարողանում տեսնել և արձագանքել այս խնդրին։

Հասմիկ Սարգսյանը իր տեսանյութում անդրադարձել է մեկ այլ կարևոր հարցի՝ աղբահանության և սանիտարական մաքրման ծառայությունների կազմակերպմանը։ Նա բարձրաձայնել է այն հարցի մասին, թե արդյոք պետական բյուջեից հատկացված միջոցները ունեն իրենց իրական արդյունքը։ Քաղաքական ուժերի կառավարման արդյունավետությունը, ըստ էության, գնահատվում է հենց այսպիսի վիճակագրական ցուցանիշների համեմատությամբ։

Այսպիսով, իշխանությունների կառավարման անորակությունը և խայտառակ ցածր մակարդակը դրսևորվում է ոչ միայն աշխարհաքաղաքական հարցերում, այլև ամենօրյա կյանքի, քաղաքային ծառայությունների մատուցման ոլորտում։